Κι έτσι λοιπόν συνέβη, στη Φαρσαλία...
...το μέγα έθνος της Ρώμης να βουτηχτεί σε αιματηρό εμφύλιο...
...κι οι λεγεώνες του Καίσαρος να καταστρέψουν τον Πομπήιο...
...έτσι που τώρα μόνο ο Καίσαρ στέκεται επικεφαλής της Ρώμης.
Μα ο Καίσαρ δε χαιρόταν όπως στους άλλους θριάμβους του...
...γιατί οι νεκροί που έθαψαν κι έκαψαν οι λεγεώνες του...
...ήταν συμπατριώτες τους.
Ο καπνός καμμένων Ρωμαίων είναι το ίδιο μαύρος...
...και δε βρομάει λιγότερο.
Ο Πομπήιος το θέλησε, όχι εγώ!
Κατάγραψέ το.
Μπορείτε να σηκωθείτε.
Δε μ' εντυπωσιάζετε με τη μεταμέλεια, ούτε με την υπερηφάνεια σας.
Ως αξιωματικοί πολεμήσατε οικτρά για τον Πομπήιο.
Οι στρατιώτες σας μπορούν να καταταγούν στις λεγεώνες μου...
...και να επιστρέψουν στη Ρώμη, ως Ρωμαίοι.
Το ίδιο προνόμιο ισχύει για σας.
Δεν είμαι μεγαλόψυχος. Θα είστε υπό παρακολούθηση.
Στην πρώτη ένδειξη προδοσίας, θα πεθάνετε.
Τι είναι, Φλάβιε; Ο Αντώνιος;
Ο Κανίδιος. Με νέα του Πομπήιου, ελπίζω.
-Χαίρε Καίσαρ! -Πιες το στ' όνομά μου αυτό.
Και στο ιππικό του Αντώνιου, αριστερή πτέρυγα και δεξί μου χέρι.
Τι νέα απ' τον Πομπήιο;
Ο Πομπήιος έφυγε, Καίσαρ.
Μας ξεγλίστρησε, μεταμφιεσμένος σε γυρολόγο.
-Αφήνοντας την "πραμάτεια" του. -Πού πήγε;
Τον περιμένει μια γαλέρα, λένε, με προμήθειες μέχρι την Αίγυπτο.
Ως την Αίγυπτο; Πιθανόν. Του χρωστάνε πολλά.
Θα ζητήσει άσυλο. Θα δανειστεί χρήμα και χρόνο.
Είχα νομίσει πως τέλειωσε. Φαίνεται πως όχι.
Ρούφιε, συμβουλέψου τους μάντες.
Θα με αντιμετωπίσει ο Πομπήιος στην Αίγυπτο;
Μα δε θα επιστρέψει ο Καίσαρ στη Ρώμη τώρα;
Πρέπει να πάω στην Αίγυπτο.
Ο βασιλιάς Πτολεμαίος κι η αδελφή του έχουν εμφύλιο...
...και θα καταστρέψουν το σιτάρι της Ρώμης.
Δεν μπορεί να είναι τόσο επείγον.
Άσε να σε καλωσορίσουν οι Ρωμαίοι όπως αρμόζει...
...γι' αυτόν τον μεγάλο θρίαμβο.
Θρίαμβος; Σε τι πράγμα;
Εναντίον ποιου;
-Κανίδιε. -Καίσαρ;
Ο Αντώνιος θα σας πάει στη Ρώμη, αφήνοντάς μου δύο λεγεώνες.
-Πότε μπορεί να ξεκινήσει; -Όποτε πεις.
Τότε, αμέσως.
Και στη Ρώμη, ο Μάρκος Αντώνιος θα μιλάει στο όνομά μου.
Να μην αμφισβητηθεί η δικαιοδοσία του.
Ο λόγος του θα είναι δικός σου.
Κι ο λόγος του Καίσαρος είναι νόμος!
Φυσικά.
Θύμισέ του να κρατήσει τις λεγεώνες του. Στηρίζουν το νόμο.
Καίσαρ.
Και καθώς οι γαλέρες του Καίσαρος ανοίχτηκαν για την Αίγυπτο...
...έτυχε, όπως οι Ρωμαίοι...
...κι οι Αιγύπτιοι να πολεμούν μεταξύ τους...
...επειδή ο Πτολεμαίος δεν ήθελε να μοιραστεί το θρόνο...
...με την αδελφή του Κλεοπάτρα...
...αλλά την έδιωξε από την Αλεξάνδρεια...
...επιδιώκοντας να την καταστρέψει.
Είναι μέρα παζαριού, φαίνεται.
Μια φορά τη βδομάδα επιτρέπεται να μπαίνουν στα Ανάκτορα.
Πού είναι η τιμητική φρουρά για τον Καίσαρα;
Κάποιος εκπρόσωπος του παλατιού ή του στρατού;
Θα 'χουμε την τιμή να δούμε τον μεγά- λο Καίσαρα να πολεμά στο παζάρι!
Μάρκελλε, εκατό άντρες, με σπαθιά μόνο.
Ν' ανοίξουν πέρασμα για το παλάτι.
Πάρε κι άλλους, αν χρειαστείς.
Τέτοια βλακεία περιμένουν: να κακοποιήσουμε το λαό.
Αφού είναι το παζάρι τους, θα ψωνίσουμε.
-Δε σοβαρολογείτε. -Θα μπούμε στο παλάτι ψωνίζοντας.
Έχετε λεφτά; Θα πληρώνετε τα πάντα με κέρματα.
Να κρύψουν τα σπαθιά και να κρατάνε πουγκιά.
Ελιές. Ελαιόλαδο.
Σαμιώτικο κρασί!
Πόσο κάνει το κρασί; Τέσσερις δραχμές.
60 κανάτες για τους άντρες.
Πλήρωσε.
Πλήρωσέ τον!
Είπες πως θα σπρώχνουν τον κόσμο και θα τον εξοργίσουν.
Γιατί δεν κάνουν αυτό που είπες;
Ο βασιλιάς σου ρώτησε κάτι, Αρχιθαλαμηπόλε.
Οι Ρωμαίοι έχουν διεστραμμένα μυαλά, Μεγαλειότατε.
Κάνουν το απρόσμενο.
Ειδικά ένας Ρωμαίος.
Ο άρχων του απρόσμενου!
Αλλά με τόσο λίγους άντρες!
Φαίνεστε εντυπωσιακοί.
Οποιοσδήποτε θα μπορούσε να 'ναι ο βασιλιάς.
Η Αυτού Μεγαλειότητα, ο βασιλιάς Πτολεμαίος...
...Άρχοντας των Πάνω και Κάτω Περιφερειών...
...γιος του Ρα, του Χ όρου και του Θωθ...
Και λοιπά και λοιπά. Καλωσόρισα!
Κι εγώ, ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρ, Ανώτατος Ποντίφιξ...
...και λοιπά και λοιπά, σας ευχαριστώ.
Εκ μέρους της Συγκλήτου και της Ρώμης, χαιρετώ τον Πτολεμαίο.
Και την συμβασιλεύουσά του, βασίλισσα Κλεοπάτρα;
Δεν το λένε, αλλά η Κλεοπάτρα είναι νεκρή.
Θέλησε να με σκοτώσει και τη διώξαμε στην έρημο.
Κι εκεί πέθανε.
Αν και αληθεύει πως η αδελφή του Μεγαλειότατου...
...επανειλημμένα συνωμότησε να τον σκοτώσει...
...δεν αληθεύει ότι η Κλεοπάτρα είναι νεκρή.
Είναι αλήθεια πως δραπέτευσε από την Αλεξάνδρεια...
Συνεχώς σε διακόπτω...
...αλλά η αναζήτηση της αλήθειας δεν τελειώνει.
Ο Ποτίνος δεν είσαι;
Αρχιθαλαμηπόλος και αρχιευνούχος. Υψηλό αξίωμα.
Δεν θα αποκτήθηκε χωρίς θυσίες.
Κι ο Θεόδοτος, σωστά;
Δάσκαλος ιστορίας, φιλοσοφίας και φιλοδοξίας του Μεγαλειότατου.
Κι ο Ακύλας. Λένε ότι είσαι καλός στρατιώτης.
-Σε ρωτώ, πού είναι η Κλεοπάτρα; -Με το στρατό της.
Και πόσοι δικοί σας υπερασπίζονται την Αλεξάνδρεια;
-Αρκετοί. -Μπορώ να μιλήσω;
Ασφαλώς ήρθατε ειρηνικά.
Και σας καλωσορίζουμε θερμά.
Το πρόβλημά μας είναι εσωτερικό, αφορά μόνο εμάς...
...γιατί ήλθατε, Καίσαρ;
Ξέρουμε πως όταν πέθανε ο πατέρας Πτολεμαίου και Κλεοπάτρας...
...όρισε και τους δυο μαζί να κυβερνήσουν την Αίγυπτο.
Η Ρώμη ορίστηκε κηδεμόνας τους κι εκτελεστής της διαθήκης.
Ήρθα να μάθω γιατί εκτοπίστηκε η Κλεοπάτρα...
...να λύσω τις διαφορές της με τον Πτολεμαίο...
...και να φροντίσω να βασιλέψουν μαζί αρμονικά.
Δύσκολο. Η Κλεοπάτρα έχασε το δικαίωμά της.
Θα προσπαθήσω ν' αποφασίσω δίκαια.
Δε βλέπεις ότι θα φέρει πίσω την Κλεοπάτρα;
Ο ήλιος που φωτίζει με τη χάρη του τον άρχοντα δύο χωρών...
...ίσως καίει υπερβολικά.
Αν ο Άρχοντας Πτολεμαίος θέλει ν' αποσυρθεί...
Δε θέλω τίποτα τέτοιο!
Πρώτα θα σε δω να του το παραδίδεις αυτό!
Χίλιες συγγνώμες, παραλίγο να το ξεχάσω.
Ο κύριός μου εξαίρει την άφιξή σας με ένα σημαντικό δώρο.
Πολύ γενναιόδωρος.
Δώσ' του το δαχτυλίδι του Πομπήιου!
Το σύμβολο της αγάπης του Μεγαλειότατου για τη Ρώμη...
...και σεβασμού για τον Καίσαρα.
Ο μέγας Πομπήιος!
Λένε πως οι νεκροί δε δαγκώνουν.
Σ' ευχαρίστησε, Καίσαρ;
Είπαν πως θα σ' ευχαριστήσει.
Ο ήλιος ρίχνει τη χάρη του πολύ εκθαμβωτικά.
Ο χώρος έγινε πολύ ζεστός για βασιλιάδες.
Ο κύριός μου Πτολεμαίος θ' αποσυρθεί.
Για τον Μεγαλειότατο, μια Ρωμαϊκή τιμητική φρουρά.
Ασφαλώς δεν έγινε απ' το χέρι σου.
Α ν γνωρίζετε για μένα, θα πρέπει να το ξέρετε, Καίσαρ.
Να στεγαστούν και να σιτιστούν οι άντρες μου.
-Μπορώ να μιλήσω; -Όχι πριν να σου μιλήσουν.
Για μένα, δωμάτια στο παλάτι.
Τιμή μου να σας συνοδέψω ο ίδιος.
Οποιοσδήποτε εκτός από σένα.
Βρες το πτώμα του Πομπήιου.
Ακόμα κι αν χρειαστεί να κόψεις γλώσσες.
Εξάγνισέ τον...
...και φρόντισε να ταφεί αξιοπρεπώς.
Φυσικά.
Προς το παρόν, αυτά πρέπει να φρουρούμε.
Την Πύλη Σελήνης και τις τρεις άλλες.
Πώς είμαστε τοποθετημένοι;
Οι σφενδονιστές της 10ης στην πύλη. Οι υπόλοιποι εφεδρικοί.
Η 12η κρατά όλες τις άλλες θέσεις. Πολύ ισχνό.
Προς το παρόν αρκεί.
-Τα πηγάδια; -Το νερό είναι γλυφό, αλλά πίνεται.
Πρόσεχέ τα και φύλαξε το καλαμπόκι και το σιτάρι.
Με σιγουρεμένες προμήθειες, μπορούμε ν' αντέξουμε επ' αόριστο.
Για την ώρα, μια βδομάδα είναι αρκετή.
Τι θέλεις;
Είναι άτομο εμπιστοσύνης;
Φαίνεται πως κάποιος μου φέρνει ένα δώρο...
...απ' τη βασίλισσα Κλεοπάτρα.
Μοιάζει με έμπορο χαλιών.
Ο Φλάβιος δεν τον πίστεψε.
Φαίνεται να γνωρίζει πολύ καλά το παλάτι.
Εμφανίστηκε ξαφνικά από κρυφά περάσματα που δεν ήξερε κανείς.
Ο Ποτίνος μπορεί να στέλνει ένα φονιά στο όνομα της Κλεοπάτρας.
Πες του να περάσει.
Εσύ φέρνεις το δώρο από την Κλεοπάτρα;
Άσ' το κάτω και φύγε.
Η βασίλισσά μου διέταξε να το παραδώσω στον Καίσαρα.
Εγώ είμαι ο Καίσαρ. Άφησέ το μπροστά μου.
Συγγνώμη, Ναύαρχε Αγρίππα, αλλά δεν είσαι ο Καίσαρ.
Ούτε εσύ, Ρούφιε. Ούτε εσύ, Γερμανικέ.
Το δώρο της βασίλισσάς μου είναι για τον Καίσαρα...
...και μόνο.
-Ακίνδυνο φαίνεται. -Όχι, Καίσαρα!
Δώσε μου το σπαθί σου, Ρούφιε. Ίσως χρειαστεί κόψιμο.
Παράξενος τρόπος να κουβαλάς χαλί.
Δε θα 'ταν ευκολότερο στον ώμο;
Θα ήταν λιγότερο άνετο.
-Για σένα ή για το χαλί; -Το σπαθί, Καίσαρα.
Το χαλί έχει πολύ λεπτή ύφανση. Να σας το λύσω εγώ.
Γύρνα το πρώτα.
-Είναι γυρισμένο απ' την καλή. -Το θέλω απ' την ανάποδη.
-Να το γυρίσω με το σπαθί μου; -Όχι.
Περισσότερα καταλαβαίνεις για την ποιότητα...
...κοιτώντας την ανάποδη.
Χαιρετίστε όλοι την Κλεοπάτρα, συγγενή του Χόρου και του Ρα...
...αγαπημένη της Σελήνης και του Ήλιου, κόρη της Ίσιδας...
...και βασίλισσα της Άνω και Κάτω Αιγύπτου.
Ευχαριστώ.
Έλα δω.
Δώσε αυτό στον διοικητή της νυχτερινής φρουράς.
Να ετοιμάσει τα διαμερίσματα της βασίλισσας.
Μείνε εκεί που είσαι.
-Διέταξα να αποσυρθείς; -Όχι, Μεγαλειοτάτη.
Εδώ είναι το παλάτι μου, Καίσαρα!
Και ολόκληρο στη διάθεσή μου.
Δεν είμαι κρατούμενή σας. Εσείς είστε φιλοξενούμενός μου.
Καλοσύνη σας.
Όσο για τα διαμερίσματά μου...
...η αρχιθεραπαινίς μου ήδη έφερε μέσα το προσωπικό μου.
Πρέπει να έχουν τελειώσει.
Αδύνατον. Οι πόρτες φρουρούνται.
Υπάρχουν πόρτες και πόρτες.
Φυσικά.
Πρέπει να με ξεναγήσετε στο παλάτι σας κάποτε.
-Τι περιμένεις; -Άδεια να φύγω.
Δόθηκε.
Απολλόδωρε.
Σ' ευχαριστώ.
Χαίρομαι που λάβατε την κλήση μου και καταφέρατε...
Κλήση; Δεν έλαβα τίποτα.
Εκπλήσσομαι που νομίζατε πως θ' ανταποκρινόμουν.
Νεαρά μου κυρία, το ταξίδι με το χαλί...
...προφανώς δεν σας κούρασε, αλλά εγώ είμαι εξαντλημένος.
Καίσαρα, είναι αναγκαίο να καταλάβουμε ο ένας τον άλλο.
Μόνο μέσω εμού θ' αποφύγεις...
...την απελπιστική θέση που βρίσκεσαι.
Στη θέση σου δε θα το δάγκωνα.
Το έφερες μαζί σου; Έβαλες να το δοκιμάσουν;
Ίσως είναι δηλητηριασμένο.
Τουλάχιστον θα με λυτρώσει από την "απελπιστική" θέση μου.
Δείχνεις ανοχή απέναντί μου, ε;
Επειδή είσαι τόσο πολύ μεγαλύτερος;
Οι χάρτες σου υστερούν σε σχέση με τους δικούς μου.
Γέρασαν κι αυτοί μαζί μου.
Οι δυτικές λίμνες είναι σε λάθος θέση...
...ορισμένοι σημαντικοί λόφοι δεν υπάρχουν καν.
Θα σε στείλω να τα πεις στους χαρτογράφους μου.
Κακή αρχή κάναμε, ε;
Σου έκανα κακή εντύπωση.
Δεν ξέρω αν θέλω πάρε-δώσε μαζί σου.
Μου επιτρέπεις να καθίσω;
Το συντομότερο πρέπει να με εγκα- ταστήσεις στο θρόνο της Αιγύπτου.
Η αποστολή μου είναι να δώσω τέλος στις προστριβές σας.
Δεν είσαι ανόητος. Ή μήπως είσαι;
Ίσως είναι αλαζονεία, αλλά όχι.
Είδες τον αδελφό μου; Τον άκουσες;
Και τον σατανικό σύμβουλό του;
Ναι.
Θα συμφωνήσουμε τι ήθελε η Ρώμη...
...πάντα από την Αίγυπτο;
Καλαμπόκι, σιτηρά, θησαυρούς. Η παλιά ιστορία.
Το μεγαλείο της Ρώμης βασίζεται στον πλούτο της Αιγύπτου.
Θα τα έχεις όλα, και μάλιστα ειρηνικά.
Αλλά υπάρχει μόνο ένας τρόπος.
Ο δικός μου. Κάνε με βασίλισσα.
Αυτό θυμίζει τελεσίγραφο.
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.
Για κάποια που μέχρι πριν από λίγο...
...ήταν αφοσιωμένη σκλάβα μέσα σε τυλιγμένο χαλί...
Τώρα όμως έχω εσένα, Καίσαρ.
Εξάλλου υπάρχει ο στρατός μου...
...και το γεγονός πως θνητό χέρι δεν μπορεί να με καταστρέψει.
Ναι, θυμάμαι πως αναφέρθηκε η έμμονη ιδέα...
...που έχεις για τη θεϊκή υπόστασή σου.
Η Ίσις, σωστά;
Θα επιμείνω να προσέχεις τα λόγια σου.
Είμαι η Ίσις. Με λατρεύουν εκατομμύρια πιστοί.
Μην συγχέεις αυτό που είμαι...
...με τη λεγόμενη θεϊκή καταγωγή...
...που κάθε Ρωμαίος στρατηγός αποκτά μαζί με την ασπίδα του.
Εσύ προτίμησες καταγωγή από την Αφροδίτη, σωστά;
Τώρα θα επιμείνω κι εγώ.
Κουράστηκες, θα θέλεις ν' αποσυρθείς.
Δεν είμαι υπηρέτριά σου για να με διατάξεις ν' αποσυρθώ.
Δεύτερον, δεν έχεις στρατό.
Έφυγαν, επειδή δεν είχες να τους πληρώσεις.
Τα πλούτη της Αιγύπτου δεν τα έχεις...
...και δεν μπορείς να τα χαρίσεις. Ίσως σε μια-δυο μέρες...
-...να ξαναμιλήσουμε. -Μπορεί να είναι πολύ αργά...
...και για τους δυο μας.
Θα είμαι υπεύθυνος για την ασφάλειά σου.
Κι η δική σου ασφάλεια;
Νομίζω πως για την ώρα, είμαι προετοιμασμένος.
Το ελπίζω.
Ελπίζω να είσαι σοφός και πανέξυπνος...
...σαν Θεός που λένε ότι είσαι.
Εσείς οι Ρωμαίοι στρατηγοί θεοποιείστε πολύ γρήγορα.
Μερικές νίκες, μερικές σφαγές.
Χθες ακόμα, ο Πομπήιος ήταν Θεός.
-Τον δολοφόνησαν; -Ναι.
Επειδή νόμιζαν πως θα σ' ευχαριστούσε.
-Δε σου άρεσε, όμως; -Όχι.
Σήμερα θυμήθηκα πόσο τον αγαπούσε η θυγατέρα μου.
Πέθανε προσπαθώντας να του χαρίσει γιο.
Του 'δωσε αυτό το δαχτυλίδι.
Κοιμήσου καλά απόψε, Καίσαρα.
Ίσως ξημερώσουν δύσκολες μέρες.
Καληνύχτα.
Να συνοδεύσει η φρουρά τη βασίλισσα Κλεοπάτρα.
Φρουροί!
Οι διάδρομοι είναι σκοτεινοί, κύριοι.
Αλλά μη φοβάστε, είμαι εγώ μαζί σας.
Δε νομίζετε πως τελειώσαμε γι' απόψε;
-Το πρωί ξαναρχίζουμε. -Όχι, υπάρχουν κάποια θέματα.
Ρούφιε, πρόσεξες πως οι χάρτες μας...
...είναι κάπως ανεπαρκείς;
Όχι. Τι σας έκανε να το σκεφτείτε;
Γνωρίζω απ' αυτά.
...Μακεδονικής καταγωγής.
Δεν έχει αιγυπτιακό αίμα.
"Εξαιρετικά έξυπνη και εύστροφη.
Η βασίλισσα είναι πολύ καλλιεργημένη στις επιστήμες...
...και τα μαθηματικά.
Μιλάει επτά γλώσσες απταίστως.
Αν δεν ήταν γυναίκα, θα μπορούσε να θεωρηθεί διανοούμενη."
Τίποτα δε με κουράζει όσο ένας διανοούμενος.
Σε κάνει καλύτερο ναύαρχο, Αγρίππα.
Εδώ υπάρχει κάτι που ενδιαφέρει το ναυτικό:
Για να πετύχει το σκοπό της, χρησιμο- ποιεί βασανιστήρια, δηλητήρια...
...και τα όχι ευκαταφρόνητα σεξουαλικά θέλγητρά της.
Οι εραστές της είναι αναρίθμητοι.
Λέγεται πως "διαλέγει" σαν άντρας...
...και δεν περιμένει να την "διαλέξουν".
Άλλος ένας λόγος...
...για να μη θέλουμε να την αφήσουμε μόνη μαζί σας.
Με συγχωρείς, δεν άκουγα.
Έχετε πρόθεση να την εμπιστευθείτε;
Ούτε για ένα λεπτό.
"Εμπιστοσύνη". Αυτή η λέξη πάντα με φοβίζει.
Σαν το κρασί. Όποτε το δοκίμασα, οι συνέπειες ήταν δυσάρεστες.
Έτσι, έκοψα το κρασί...
...και την εμπιστοσύνη.
Ήταν μεγάλη και δύσκολη μέρα.
Οι επόμενες μπορεί να είναι ακόμα δυσκολότερες.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Φλάβιε!
Είναι πάλι φθινόπωρο, Λατρευτή μου, Λεσβία.
Κοίτα, τα φύλλα της Ρώμης Πέφτουν, πέφτουν
Κι οι εραστές με φιλιά ανασταίνουν Την υπόσχεση της άνοιξης
Που θα δώσει τέλος στο χειμώνα Με κελαϊδίσματα αηδονιών."
Γεύομαι το φαγητό σου, κόρη της Ίσιδος...
...κι αν περιέχει κάτι κακό, ας πέσει επάνω μου.
"Αλλά ο έρωτας πρέπει να φέρει Απελπισία μια μέρα
Κι η ομορφιά, θλίψη."
-Γιατί σταμάτησες, Φοίβε; -Κάτι κινείται στο διάδρομο.
Έτσι τρομάζουν τον εχθρό οι Ρωμαίοι...
-...ποδοβολώντας σαν ελέφαντες. -Όχι, είναι ένας άνθρωπος...
...που ακολουθείται από άλλους.
-Ο Καίσαρ, θα έλεγα. -Ναι;
Να μην απογοητεύσουμε τον ισχυρό Καίσαρα.
Οι Ρωμαίοι λένε απίστευτα παραμύθια για το μπάνιο μου...
...και τις θεραπαινίδες μου...
...και την ηθική μου.
Με ζήτησε η Κλεοπάτρα.
-Αυτό ήταν χθες, Καίσαρα. -Ήμουν απασχολημένος.
Η βασίλισσα κάνει μπάνιο. Αν ξανάρθει αργότερα ο Καίσαρ...
-...ή αύριο. -Δυστυχώς όχι. Πιάστε τον.
Όχι, μην του κάνετε κακό.
Είσαι καλός άνθρωπος, Απολλόδωρος.
Ελπίζω να το εκτιμούν.
Περιμένετε εδώ.
"Ας ζήσουμε κι ας αγαπήσουμε Χωρίς καμία σκέψη
Για το κουτσομπολιό των παρθένων Που γέρασαν και σταφίδιασαν
Οι ήλιοι δύουν και μπορεί να μην ξαναγυρίσουν
Αλλά όταν σβήσει Το δικό μας σύντομο φως
Κοιμόμαστε βαθιά Στην αιώνια νύχτα."
Ένας παρείσακτος! Ένας άντρας!
Εσύ είσαι.
Ήθελες να με δεις;
Σε κάλεσα χθες...
...για ακρόαση στην αίθουσα του θρόνου.
Μου είπαν πως δεν μπορώ να πάω.
Είναι πολύ κοντά στα διαμερίσματα του αδελφού σου.
Δε θα μου υπαγορεύει κανείς πού μπορώ να πάω!
Αφού δε με θέλεις τίποτα...
Εκτός απ' το θρόνο μου!
Τουλάχιστον είσαι ντυμένος κατάλληλα.
Η καλύτερη πανοπλία σου;
Δυστυχώς δεν φορέθηκε προς τιμήν σου.
Το ξέρω.
Έκανες επίσημη επίσκεψη στον τάφο του Αλέξανδρου.
Κάθισες μόνος δίπλα στη σαρκοφάγο του.
Θέλω να ξέρω πώς το έμαθες.
Κάθισες και τον κοίταζες.
Και έκλαψες.
Γιατί έκλαψες, Καίσαρα;
Απαγγέλλει θαυμάσια.
-Τυφλός είναι; -Μην του κάνεις κακό.
Ποτέ σε κάποιον που απαγγέλλει τόσο ωραία τον Κάτουλο.
Ο Κάτουλος σε αποδοκιμάζει. Γιατί δεν τον εξόντωσες;
Επειδή τον επιδοκιμάζω εγώ.
Η επιθυμία μου να σ' ευχαριστήσω, Καίσαρ, είναι πολύ μικρή.
Ούτε ενδιαφέρομαι να μάθω Αν είσαι μαύρος ή λευκός.
Ο Ακύλας μετακινεί το στρατό του στην Αλεξάνδρεια.
Μέχρι το βράδυ, θα υπερτερούν 20 προς 1, 30 προς 1.
Το παλάτι θα είναι πλήρως περικυκλωμένο.
Εκτός από την πλευρά της θάλασσας.
Σκοπεύεις να σαλπάρεις, μεγάλε Καίσαρα;
Όχι προς το παρόν.
Ο Ακύλας μπορεί να επιτεθεί αύριο, μεθαύριο...
-...όποτε τον βολεύει! -Πολύ πιθανό.
Στα πιο τρελά σου όνειρα, πώς ελπίζεις να κρατήσεις...
...τις πύλες του παλατιού ενάντια σε τέτοιες δυνάμεις;
Κι αν ξαναπείς "προς το παρόν"...
Οι αξιωματικοί μου λένε από μια βδομάδα μέχρι επ' αόριστον.
Η δική σου εκτίμηση;
Πριν να μείνετε χωρίς νερό...
...χωρίς τρόφιμα...
...με τους στρατιώτες σου σφαγμένους...
...δηλητηριασμένους στα πορνεία;
Λίγες μέρες, Καίσαρ. Το πολύ, λίγες μέρες.
Συμφωνώ μαζί σου.
Νεαρέ, γνωρίζεις αυτό το ποίημα του Κάτουλου;
"Δώσε μου χίλια Κι άλλα χίλια φιλιά
Όταν θα 'χουμε πολλές χιλιάδες Θα τα μπερδέψουμε
Και θα χάσουμε το μέτρημα
Έτσι ο φθόνος δε θα ξέρει Πόσα είναι
Για να ρίξει το κακό του μάτι."
Δεν μπορεί να ήταν τόσο ευχάριστα στην αίθουσα του θρόνου.
"Η επιθυμία μου να σ' ευχαριστήσω, Καίσαρα, είναι μικρή..."
Φρόνιμα!
Καίσαρα, μια σημαντική είδηση.
Οι αιγυπτιακές γαλέρες φορτώνουν άνδρες και οπλισμό.
-Πότε θα 'ναι έτοιμες να επιτεθούν; -Αύριο, με τον πρωινό αέρα.
Κάψτε τες απόψε.
Τα πλοία είναι κοντά στην ακτή.
-Ίσως επεκταθεί φωτιά στην πόλη. -Ας ελπίσουμε πως όχι.
Δεν μπορώ να ρισκάρω αποκλεισμό.
Θυμήσου, όχι πριν από απόψε. Προετοιμαστείτε μυστικά.
Τη σημερινή μέρα τη χρειάζομαι.
Καλή τύχη.
Γιατί χρειάζεται ο Καίσαρ τη σημερινή μέρα;
Δεν μπορώ να σου δώσω αυτή την πληροφορία.
Φλάβιε!
Μόλις έφθασε, Καίσαρα.
Οι Θεοί δεν πρέπει να μας τυραννούν έτσι.
Είναι ακόμα καλύτερο απ' ότι ήλπιζα.
-Πήγαινε, δεν έχεις πολύ χρόνο. -Χαίρε Καίσαρ.
Λέγεται επιληψία λόγω των κάμψεων που προκαλούν οι μυϊκοί σπασμοί...
...οι συσπάσεις. Οι Έλληνες θεωρούσαν...
...ευνοημένους απ' τους θεούς όσους υπέφεραν απ' αυτήν.
Ο Μέγας Αλέξανδρος, λένε...
...είχε αυτή την ασθένεια.
Λένε πως την έχει και ο ισχυρός Καίσαρ.
Μεγαλειοτάτη, με συγχωρείτε. Σισογένη, η βιβλιοθήκη.
-Τι λες; -Οι Ρωμαίοι έβαλαν φωτιά...
-...στον αιγυπτιακό στόλο. -Καιρός ήταν.
Ελάτε να δείτε. Η φωτιά επεκτάθηκε στην πόλη.
-Την πόλη; -Σε λίγα κτήρια μόνο...
...αλλά καίγεται κι η βιβλιοθήκη.
Η Μεγάλη Βιβλιοθήκη!
Τα χειρόγραφα του Αριστοτέλη.
Οι Πλατωνικοί Διάλογοι, τα έργα, οι ιστορίες.
Η Διαθήκη του Εβραϊκού Θεού.
Η Βίβλος των Βίβλων.
-Τις παρέσυρε ο άνεμος. -Κάηκαν τέσσερις και βούλιαξαν.
-Τα δικά μας πλοία; -Ασφαλή.
Παραδίδονται αιχμάλωτοι αθρόα. Χρειάζομαι βοήθεια.
-Δεν μπορώ να διαθέσω ούτε έναν. -Αλτ!
Μάζεψε τα χέρια σου!
Να επιτίθεσαι συχνότερα στους φρουρούς μου. Σου πάει.
Κάθε φορά που σε βλέπω είσαι ομορφότερη.
Κι εσύ πιο τολμηρός.
Και πιο απασχολημένος.
-Αυτή τη στιγμή είμαστε... -Σου μυρίζει καπνός;
Ήταν αναγκαίο να κάψουμε τον αιγυπτιακό στόλο.
Τα πλοία ήταν στη θάλασσα.
Ήταν ανάγκη να τα κάψετε στους δρόμους μας;
Έπιασαν φωτιά εμπορικά πλοία.
Έπεσαν φλεγόμενα κατάρτια. Μερικά σπίτια...
Και η Μεγάλη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας!
Ναι, μου το είπαν. Λυπάμαι πολύ.
-Τώρα, αν δε σε πειράζει... -Με πειράζει.
Θα σβήσετε τη φωτιά;
Φτιάχνουμε πυροσβεστικό σώμα από φυλακισμένους.
Οι Ρωμαίοι ξέρουν μόνο να βάζουν φωτιές!
Ήρθες να ενοχλήσεις τους μεγάλους, μικρή μου;
Άλλη φορά. Δουλεύουμε.
-Να τη βγάλουμε έξω, Καίσαρα; -Οι Ρωμαίοι μόνο καταστρέφουν.
Γκρεμίζουν πυραμίδες, εξαφανίζουν πόλεις!
Πώς τόλμησαν οι βάρβαροί σου να βάλουν φωτιά στη βιβλιοθήκη μου;
Μπορείς να παριστάνεις όσο θέλεις τον κατακτητή.
Βιάζεις, σκοτώνεις, λεηλατείς χιλιάδες ανθρώπους.
Αλλά ούτε εσύ, ούτε κανένας άλλος βάρβαρος...
...δεν έχει το δικαίωμα να καταστρέψει την ανθρώπινη σκέψη!
Αρκετά! Αφήστε με μόνο μαζί της.
Θα σας καλέσω όταν τελειώσω. Δε θ' αργήσω.
Σπαθιά; Ακόντια;
Θα μου βάλεις και μένα φωτιά;
Ήρθε η ώρα να συνεννοηθούμε.
Ότι και να σκέφτεσαι για μένα, είμαι ο Καίσαρ.
Κι εγώ, η βασίλισσα Κλεοπάτρα, η κόρη της Ίσιδος!
Αν και όταν το πω εγώ, είσαι ότι πω εγώ...
...τίποτα παραπάνω.
Χαίρε Καίσαρα!
Μια απόγονος αιμομικτικών γενεών διανοητικώς καθυστερημένων...
-...πώς τολμάς να με λες βάρβαρο; -Βάρβαρε!
Κόρη ενός μέθυσου που πήρε το θρόνο με δωροδοκίες.
-Εσύ πληρώθηκες πολύ ακριβά. -Βαρέθηκα τους κομπασμούς σας...
-...για παρελθούσες δόξες. -Μόνο το μέλλον μ' απασχολεί.
-Μη μ' ενοχλείς. Κάνε ότι σου λέω. -Να κάνω ότι λες;
Κατά γράμμα;
Λες κι είμαι κάτι που κυρίευσες;
Ναι, αν επιλέγω να σε βλέπω έτσι.
Δηλαδή, είσαι ελεύθερος να μου κάνεις ότι θέλεις...
...όποτε το θέλεις;
Ναι, θέλω να το καταλάβεις.
Δεν φοράς τουλάχιστον το δάφνινο στεφάνι σου...
...για να θυμάμαι πως με τιμά ο θεϊκός Καίσαρ;
Πολλά λες.
Σε διαβεβαιώ...
...δε θα σου αρέσω έτσι.
Καίσαρ! Επίθεση στην Πύλη Σελήνης!
Στην Πύλη Σελήνης, επίθεση!
Πρέπει να εξουδετερωθούν οι βαλλίστρες.
Βγάλτε μια χελώνα.
Σχηματίστε χελώνα!
Ώρα να επιτεθούμε!
-Όχι. -Έχουμε ολόκληρη λεγεώνα εφεδρική.
Θα κρατήσουμε τις θέσεις μας εδώ.
Σε δυο ώρες χαράζει. Θα κρατηθούμε εδώ.
-Και τι θα γίνει την αυγή; -Νόμιζα πως το 'ξερες.
Θα βγει ο ήλιος.
Πες στους άντρες ότι νίκησαν.
Ελευθερία και κρασί σε όσους υπερασπίστηκαν την πύλη.
Εφεδρείες, ιππικό, να κινηθούν πίσω απ' τον Ακύλα.
-Τον έχουμε σε μέγγενη. -Και το άλλο μισό της μέγγενης;
Ο Ρούφιος κι η στρατιά του Μιθριδάτη.
Πώς έφτασε τόσο γρήγορα ο Μιθριδάτης;
Ξεκίνησε όταν αποπλεύσαμε για Αίγυπτο.
Θα ήταν αδύνατο να κρατηθεί η Αλεξάνδρεια με δύο λεγεώνες...
...όπως επανειλημμένα μου υποδείξατε.
Δοκιμάζω το ρόφημά σου, κόρη της Ίσιδος...
...κι αν περιέχει κάτι κακό, ας πέσει πάνω μου.
Λωτέ!
Σκούπισες την κούπα αφού δοκίμασες. Γιατί;
Για να μην τη λερώσει το στόμα μου.
Λωτέ...
...ξαναδοκίμασέ το.
Ο Ποτίνος είπε πως θα με σκότωνε. Συγχωρήστε με, Μεγαλειοτάτη.
Συγγνώμη.
Σε συγχωρώ.
Τώρα πιες το.
Απολλόδωρε!
Σιγή για τον Γάιο Ιούλιο Καίσαρα...
...Ύπατο της Συγκλήτου των Ρωμαίων.
Σηκωθείτε όλοι.
Ότι ειπωθεί να καταγραφεί...
...ως κρίση και νόμος της Ρωμαϊκής Συγκλήτου.
Δεν υπάρχει κρίση εδώ.
Και ο νόμος είναι της Κλεοπάτρας.
Σου είπε ψέματα, Καίσαρα.
Κι αυτή και οι σκλάβες της.
Ποτίνε, δεν κατηγορήθηκες ακόμα.
Τώρα κατηγορείσαι για υποκίνηση πολέμου κατά των Ρωμαίων...
...και συνωμοσία για δολοφονία της Κλεοπάτρας.
Είσαι ένοχος και για τα δύο. Καταδικάζεσαι σε θάνατο.
Έχει πολύ φως εδώ. Κλείστε έξω τον ήλιο.
Θα σκοτώσεις και μένα, Καίσαρα;
Για τι κατηγορούμαι;
Ο βασιλιάς Πτολεμαίος παύει να είναι στην προστασία της Ρώμης.
Θα φύγει μέσα σε μία ώρα...
...και θα οδηγηθεί σώος στο στρατόπεδο του Ακύλα.
Θα με στείλεις στα δικά μου στρατεύματα;
Θα τον συνοδεύσει ο σοφός δάσκαλός του, Θεόδοτος.
Το άκουσες; Θα σωθείς κι εσύ μαζί με μένα.
Σταμάτα να χασκογελάς, ηλίθιε!
Μπορώ να μιλήσω; Ξέρετε πως ο Ακύλας είναι παγιδευμένος...
...ανάμεσα στο στρατό σας και του Μιθριδάτη.
Είναι σαν να στέλνετε τον Μεγαλειότατο στο θάνατο.
Ο εκ της θέσεως κίνδυνος των βασιλέων.
Όχι εγώ, όμως, Καίσαρα!
Δεν είμαι βασιλιάς. Τι ξέρω από πόλεμο;
Ένας απλός λόγιος.
Άνδρας της σκέψης και των λέξεων.
Πολλών λέξεων! Αρκετά.
Θα γίνει όπως αποφασίστηκε.
Φλάβιε!
Βρες τον Απολλόδωρο. Δώσ' του το μαχαίρι του.
Καθάρισέ το πρώτα. Είναι ποτισμένο από τον Ποτίνο.
Ναι, ξέρω. Είμαι κουρασμένος. Υποσχέθηκα να κοιμηθώ.
Λυπάμαι γι' αυτό που παραλίγο να πάθαινες.
Καίσαρα, θα μιλήσεις μαζί μου για ένα λεπτό έστω;
Η χθεσινή μέρα ήταν γεμάτη. Η νύχτα μακριά.
Το πρωινό, επεισοδιακό.
Ήξερες πως ο Απολλόδωρος θα σκότωνε τον Ποτίνο;
Είχε την ευγένεια να περιμένει μέχρι να τον καταδικάσει η Ρώμη.
Κι ο αδελφός μου...
...κι ο Θεόδοτος;
Κι αυτοί θα σκοτωθούν, πιθανόν.
Πιθανόν.
Μεγαλειοτάτη, είμαι εξαντλημένος.
Το 'ξερες απ' την αρχή πως δεν υπήρχε αληθινός κίνδυνος.
Ότι ο Μιθριδάτης ερχόταν να σε ενισχύσει.
-Γιατί δε μου το 'πες; -Δε θα με πίστευες.
-Πρέπει να επιμείνω... -Θα σε πίστευα.
-Δε μ' εμπιστεύτηκες. -Ούτε για ένα λεπτό.
Κι όμως, τα τελευταία λεπτά...
...μ' έκανες αδιαμφισβήτητη βασίλισσα.
Μοναδικό κυβερνήτη της Αιγύπτου. Γιατί;
Ίσως μιλήσουμε αύριο.
-Γιατί, Καίσαρα; -Συνέφερε τη Ρώμη!
-Και την Αίγυπτο. -Και την Αίγυπτο!
Κλεοπάτρα, φύγε τώρα, σε παρακαλώ.
Δε θα χρειαστεί αυτό.
Δεν ήταν ανάγκη να προδοθώ.
Μπορούσα να φωνάξω τον Φλάβιο.
Πόσες νέες τρύπες άνοιξες στους τοίχους σου;
Μας παρακολουθούν και τώρα;
Αν δεις τον Φλάβιο, στειλ'τον μου.
-Ακόμα προσπαθείς να με διώξεις; -Τι θέλεις;
-Τι άλλο θέλεις; -Να σε βοηθήσω.
Δεν υπήρξε ποτέ βοήθεια. Ούτε θα υπάρξει.
Τώρα υπάρχει.
Μια μέρα δε θα μπορέσω να κρυφτώ.
Θα με δει ο κόσμος να πέφτω.
Θα σωριαστώ μπροστά στον όχλο...
...με αφρούς στο στόμα. Θα γελάνε.
Και θα με κάνουν κομμάτια!
Οι ίδιοι οι θεοί είχαν την αρρώστια σου.
Ο Αννίβας, ακόμα κι ο Μέγας Αλέξανδρος.
Και τελικά, έπεσαν.
Τους έκανε κομμάτια ο όχλος.
Όχι εσένα.
Θα το φροντίσω εγώ.
Εν ονόματι της Συγκλήτου και του Λα- ού της Ρώμης και με τη θέλησή τους.
Η ίδια η Ίσις θ' αντάλλασσε τη θέση της στον ουρανό με την ομορφιά σου.
Δεν επιτρέπεται να με κοιτάζεις. Κανείς δεν μπορεί.
Αν δεν κοιτάζουν, πώς ξέρουν ότι σε κοιτάζω;
Πρέπει να γονατίσεις.
Μπροστά σε τόσους επισκέπτες βασιλείς;
Που παριστάνουν πως δε μας κοιτάζουν;
Έχεις κοκαλιάρικα γόνατα.
Όχι μόνο, αλλά και ασυνήθιστα να γονατίζουν.
Αν ξεκινήσουμε νωρίς το πρωί...
Τι θα γίνει αύριο;
Κι άλλο σιτάρι;
Αυτό που είδα μπορεί να ταΐσει όλες τις λεγεώνες της Ρώμης.
Όλο τον κόσμο.
Κι άλλο χρυσάφι, τότε.
Γιατί να μην αγοράσεις τον κόσμο; Έχεις αρκετό.
Αρκετό για να πληρώσεις όλες τις λεγεώνες της Ρώμης.
Κι άλλο γρανίτη, κι άλλο μάρμαρο...
...κι άλλα εκατομμύρια σκλάβοι που θα χτίζουν.
Καλύτεροι δρόμοι για την Ινδία. συντομότεροι για την Ανατολή;
Τι υπάρχει στην Αίγυπτο που δεν έχω δει;
Η ίδια η Αίγυπτος. Ο λόγος ύπαρξής της.
Η ευθύνη μου είναι η Ρώμη.
Ο Αλέξανδρος το κατάλαβε...
...πως απ' την Αίγυπτο μπορούσε να κυβερνάει τον κόσμο.
Ήταν πολύ νέος. Κι εσύ, ακόμα νεότερη.
Στην ηλικία σου κάνει κανείς όνειρα που με τον καιρό ξεφτίζουν.
Ο Καίσαρ δεν ονειρεύεται πια;
Επικίνδυνο για έναν άντρα με την αποστολή μου.
Απαραίτητο, θα έλεγα εγώ.
Δεν μπορώ να λείπω πολύ απ' τη Ρώμη. Υπάρχουν προβλήματα.
Μηνύματα του Μάρκου Αντώνιου απαιτούν να επιστρέψω.
Και επιστρέφοντας, θα πολεμήσω στην Ανατολή και το Βορρά.
Ακόμα και στην ίδια τη Ρώμη με αντιπολιτεύονται.
Κάν'τους ότι έκανες στον Ακύλα.
Αυτή είναι διαφορετική αντιπολίτευση.
Την γνέθουν έξυπνα, σαν ιστό αράχνης.
Και ξέρεις τι γίνεται όταν δεν καθαρίζεις τακτικά τους ιστούς.
Εμπιστεύεσαι αυτόν τον Μάρκο Αντώνιο;
Μόνο αυτόν εμπιστεύομαι στον κόσμο.
Ας καθαρίσει αυτός τις αράχνες. Μείνε μαζί μου.
Ανακηρύχθηκες Δικτάτωρ επί έναν χρόνο.
Κάνεις ότι θέλεις τον χρόνο σου.
Οτιδήποτε, εκτός να τον σταματήσω.
Αν... Όταν γυρίσεις στη Ρώμη...
...οι μάχες που θα δώσεις είναι σημαντικές;
Δεν υπάρχουν ασήμαντοι πόλεμοι.
Διάβασα τα σχόλιά σου για την εκστρατεία στη Γαλατία.
Πώς βρήκες την γραφή μου σε σχέση με του Κάτουλου;
Είναι διαφορετική.
Ανιαρή.
Οι περιγραφές είναι κάπως μακροσκελείς.
Είσαι διακριτική. Άλλοι κριτικοί μου, όπως ο Βρούτος...
...μου λένε πως τα Λατινικά μου είναι αγράμματα και του συρμού.
Του χάρισες τη ζωή πολλές φορές.
Λένε πως ο Βρούτος είναι γιος σου.
Είναι αλήθεια;
Δεν έχω γιο.
-Με την Καλπουρνία, την τρίτη σύζυγό σου... -Την τέταρτη.
...πόσον καιρό είστε παντρεμένοι; 12 χρόνια;
Κι ακόμα δεν έχει γιο ο Καίσαρ;
Είναι πασίγνωστο ότι είναι στείρα.
Η γυναίκα που δεν κάνει παιδιά...
...είναι σαν τον ξεροπόταμο.
Δε βλέπω το λόγο να το συζητήσουμε άλλο.
Η γυναίκα πρέπει να κάνει τη στέρφα γη καρπερή.
Πρέπει να δημιουργήσει ζωή εκεί όπου δεν υπήρχε.
Όπως ο Νείλος τρέφει και ανεφοδιάζει τη γη.
Εγώ είμαι ο Νείλος.
Θα γεννήσω πολλούς γιους.
Μου το είπε η Ίσις.
Τα στήθη μου είναι γεμάτα από αγάπη και ζωή.
Οι γοφοί μου είναι στρογγυλοί.
Τέτοιες γυναίκες, λένε...
...γεννάνε γιους.
Την πρώτη φορά που στάθηκες εδώ μόνος...
...γιατί έκλαψες; Θα μου πεις τώρα;
Επειδή είχα χάσει κάτι.
-Τι; -Μια ζωή.
-Τη δική μου. -Ανοησίες.
Έχοντας κατακτήσει τον κόσμο, πέθανε στα 32.
Εγώ είμαι 52.
Φιλοδοξώ μόνο να εμποδίσω τον κόσμο να με κατακτήσει.
Οι φιλοδοξίες σου πρέπει πάντα να ήταν οι δικές του.
Ακόμα πρέπει να 'ναι.
Να σου πω κάτι; Όταν ήμουν 32 χρονών στην Ισπανία...
...είδα ένα άγαλμα του Αλέξανδρου.
Και τότε έκλαψα.
Ακόμα και τότε.
Θέλω να πάρεις μαζί σου το σπαθί του.
-Είναι βαθιά σφηνωμένο. -Μπορεί να βγει.
Είναι θαμμένο στο χρόνο.
-Κι ο μανδύας του Αλέξανδρου; -Πολύ βαρύς για τον Καίσαρα.
Το όνειρό του, τότε.
Κάνε τ' όνειρό του δικό σου.
Το μεγαλεπήβολο σχέδιό του.
Συνέχισέ το από κει που σταμάτησε.
Μέσα απ' το ψηφιδωτό των κατακτήσεων...
...προς τον έναν κόσμο.
Και μέσα απ' τον ένα κόσμο στο ένα έθνος.
Ένα λαό που θα ζει ειρηνικά στη γη.
Επιτέλους, μου είπες τι θέλεις από μένα.
Από εμάς!
Στο κέντρο, η πρωτεύουσα αυτού του κόσμου, του λαού, του έθνους...
...η Αλεξάνδρεια;
-Αυτός την επέλεξε. -Εγώ είμαι Ρωμαίος.
Εκείνος Έλληνας! Τι σημασία θα έχει όταν θα 'μαστε όλοι ένας λαός;
Είμαι 52 χρονών. Εκείνος ήταν 32 και απέτυχε.
Εμείς θα πετύχουμε.
Τα όνειρά σου, τις φιλοδοξίες σου.
Μια ζωή δεν είναι αρκετή για τέτοια όνειρα και φιλοδοξίες.
Ο μανδύας του Αλέξανδρου δεν μπορεί να 'ναι πολύ βαρύς...
...για να τον κουβαλήσουν μαζί Ρώμη και Αίγυπτος.
Τι κι αν το σπαθί του είναι σφηνωμένο πολύ βαθιά;
Θα το αντικαταστήσει το δικό σου.
Μπερδεύεις την πολιτική με το πάθος.
Πού αρχίζει το ένα και πού τελειώνει το άλλο;
Δεν άρχισε, ούτε θα τελειώσει με μένα.
Κλεοπάτρα, όπως κι αν καταλήξει...
...άφησέ μου τη μοίρα μου.
Η μοίρα σου δεν είναι πια μόνο δική σου.
Είναι και δική μου.
Σε λίγο κάποιος θα κουβαλήσει τον μανδύα του Αλέξανδρου...
...και το σπαθί του Καίσαρος...
...και το όνομα του Καίσαρος.
Και μ' αυτό το όνομα θα κυβερνήσει την Αίγυπτο.
Κι όποιο μέρος του κόσμου του δώσουμε...
...το παιδί μας...
...θα είναι ο γιος σου, Καίσαρ.
Το ορκίζομαι στην Ίσιδα.
Μπορείς ν' αναβάλεις την επιστροφή σου στη Ρώμη...
...μέχρι να γίνει αυτό;
Ήρθα όσο πιο γρήγορα μπορούσα.
Ο Αντώνιος είναι πάντα ευπρόσδεκτος στο σπίτι του Καίσαρος.
Πριν να διαστρεβλωθεί η αλήθεια από μοχθηρά κουτσομπολιά...
...ήθελα να μάθεις πως...
ο Καίσαρ παντρεύτηκε την Κλεοπάτρα.
Υπάρχει φρέσκο κρασί, που το αγαπάς.
Η τελετή, κατά τις κακές γλώσσες, έγινε στην αιγυπτιακή θρησκεία.
Και αλήθεια να είναι, δεν μπορεί να ληφθεί σοβαρά.
Στην τελετή ανακηρύχθηκε Αιγύπτιος θεός.
Επιτέλους θεοποιήθηκε.
Αυτό πρέπει να τον ευχαρίστησε.
Καλπουρνία, εσύ κι εγώ γνωρίζουμε τον Καίσαρα.
Αυτός ο γάμος δεν ισχύει με το ρωμαϊκό νόμο.
Θα υπήρξε πολιτική σκοπιμότητα.
Ίσως μια συμβολική τελετή για την επικύρωση της συμμαχίας.
Ίσως απλά ενέδωσε σε κάποιο βαρβαρικό έθιμο.
Υπήρξες πιστός και ευγενικός.
Ήρθες όσο πιο γρήγορα μπορούσες.
Δυστυχώς τα κουτσομπολιά ταξιδεύουν πιο γρήγορα από σένα...
...και την αλήθεια.
Άκουσες πως η Κλεοπάτρα εγκυμονεί το παιδί του Καίσαρος;
Ναι, Αντώνιε.
Τον γνωρίζουμε...
...εσύ κι εγώ.
Θα υπάρξει...
...η Ρώμη.
Δυνατή και μόνη και μισητή.
Μια ερωμένη.
Μια ερωμένη θα σε ξανανεβάσει απ' τη γη στον ουρανό...
...κι όλος ο κόσμος θα γνωρίσει...
...μια χρυσή εποχή δικαιοσύνης κι αγάπης.
Η Ίσις θ' αποκτήσει γιο!
Η Ρώμη θα τον γνωρίσει ντυμένο στα χρυσά.
Η Ανατολή θα τον δει φορτωμένο με πετράδια και θησαυρούς.
Ένας γιος της Αιγύπτου και της Ρώμης!
Εδώ θα βρει τη μοίρα του!
Κάνε ακριβώς ότι σου πω.
Όταν γεννηθεί το παιδί...
...αφού βαπτισθεί βασιλικός πρίγκιπας...
...πήγαινέ το στον Καίσαρα.
Θα φέρω εδώ τον Καίσαρα.
Όχι, κάνε ότι σου λέω.
Πήγαινε το παιδί στον Καίσαρα. Μπροστά στους άντρες του.
Κατάλαβες;
Μπροστά σ' όλους τους Ρωμαίους.
Ακούμπησε το παιδί στα πόδια του.
Στα πόδια του Καίσαρος.
Θα κάνω όπως μου λες.
Μη φοβάσαι. Ποτέ δε χάσαμε έναν Καίσαρα.
Αυτή η παρατήρηση ήταν ασεβής και κακόγουστη!
Καίσαρα, θυμήσου τον ρωμαϊκό νόμο.
Αν πιάσεις το παιδί, αναγνωρίζεις πως είναι δικό σου...
...και πολίτης της Ρώμης, ως κληρονόμος σου.
Γιος!
Έχω γιο!
Χαίρε Καίσαρα!
Έγινε βασιλιάς της Αιγύπτου.
Κι ονόμασε το μπάσταρδό του Καισαρίωνα.
Πρίγκιπα Καισαρίωνα.
Τι καλύτερο όνομα για διάδοχο του θρόνου της Ρώμης!
Δεν υπάρχει θρόνος της Ρώμης.
Ούτε θ' ανεχτεί θρόνους ο Καίσαρ.
Αλλά ένας γιος!
Ξέρουμε πόσο πολύ τον ήθελε. Χαίρομαι γι' αυτόν.
Η ευτυχία σου είναι κατανοητή.
Τώρα που ο Καίσαρ αναγνώρισε τον γιο του...
...θα πάψουν να αναρωτιούνται για τον Βρούτο.
Είναι ανακούφιση αυτό, Κάσκα;
Να σε ξέρουν ανοιχτά γι' αυτό που είσαι:
Ψεύτης, απατεώνας, νταής και δειλός.
Με τις κολακείες σου, θα γυρίσεις το κεφάλι του Κάσκα.
Κι αν γυρίσει, θα δει τον Μάρκο Αντώνιο.
Που είναι πιο επίφοβος από το βρέφος του Καίσαρος.
Καλό έκανε στη Ρώμη ο Καίσαρ μένοντας στην Αίγυπτο.
Στην απουσία του ο λαός τον λάτρεψε σαν Θεό.
Γιατί να γυρίσει και να δείξει ότι είναι θνητός;
Μερικοί φοβούνται τη φιλοδοξία του Καίσαρος.
Φοβούνται ότι θα διαλύσει τη Δημοκρατία;
Ναι, θα τη διαλύσει.
Σας διαβεβαιώ.
Η γλώσσα σου είναι γέρικη, αλλά κοφτερή, Κικέρωνα.
Πρόσεχε, όμως, ίσως σου κόψει το κεφάλι σου.
Μάλλον το σπαθί σου θα είναι, Αντώνιε.
Εξίσου κοφτερό και πιο γρήγορο...
...και φοβάται τα κεφάλια.
Σήμερα η Σύγκλητος θα μυρίζει κρασί.
Ν' αναπνέουμε συγκρατημένα.
Οκταβιανέ, ο γιος του Καίσαρος...
...σ' ενόχλησε και σένα;
Όχι.
Μετράς τα λόγια σου...
...λες και είναι πολύτιμα σαν χρυσάφι.
Όπως το χρυσάφι μου, τα χρησιμοποιώ εκεί όπου αξίζει.
Κι η αρετή σου; Η φίλη μου έχει μια φίλη.
Και την αρετή μου.
Ξέρεις, είναι δυνατό να πεθάνεις...
...χωρίς να έχεις υπάρξει ποτέ ζωντανός.
Νόμιζες πως θα 'φευγα χωρίς να σας αποχαιρετήσω;
Σκεφτήκαμε πως αν ερχόμασταν σε σένα...
...θα ήμασταν λίγα λεπτά ακόμα μαζί.
Να θυμάσαι, γιε μου...
...αυτό που δεν θ' αφήσεις, κανείς δεν θα στο πάρει.
Χαίρε και αντίο, μικρέ Καίσαρα!
Ήταν πριν από έναν αιώνα, που μ' έριξαν μπροστά σου μέσα στο χαλί;
Ή μήπως ήταν χθες βράδυ;
Πότε θα στείλεις να μας πάρεις;
-Σύντομα. -Πόσο σύντομα; Πότε;
Θα περάσει πολύς καιρός ώσπου να φτάσω στη Ρώμη.
Και μετά, πόσο σύντομα;
Σε λογικό διάστημα.
Ο χρόνος δεν είναι ποτέ λογικός.
Ο χρόνος είναι εχθρός μας.
Θες να σου τον κατακτήσω; Τι σχέδιο μάχης προτείνεις;
Πρέπει να φέρω τον γιο σου στη Ρώμη.
Η Ρώμη πρέπει να δει το γιο του Καίσαρος...
...ο οποίος μια μέρα θα κυβερνήσει τον κόσμο του Καίσαρος.
Καίσαρ;
Σε λίγο η παλίρροια δε θα 'ναι πια ευνοϊκή.
Όχι μόνο ο χρόνος, αλλά και η παλίρροια.
Ακόμα και ως θεότητα, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι' αυτά.
Αλλά μόνο μετά από δύο χρόνια...
...και πολλές μάχες στην Αφρική και στην Μικρά Ασία...
...ο Καίσαρ μπόρεσε επιτέλους να φτάσει στην Ιταλία...
...να γιορτάσει τους θριάμβους του και να φροντίσει τις υποθέσεις του.
"Σε αναγνώριση η Σύγκλητος απένειμε στον Καίσαρα...
...τον τίτλο και το προνόμιο του ισόβιου δικτάτορος της Ρώμης."
Ισόβιος δικτάτωρ!
Επιτέλους, είναι κυρίαρχος της Ρώμης.
Απολλόδωρε, πρέπει να ετοιμαστούν όλα.
-Πλοία, υπηρέτες... -Είμαστε έτοιμοι.
Σίγουρα, τώρα θα στείλει να μας πάρει...
...έστω και για να παρακολουθήσουμε τη στέψη του.
-Μεγαλειοτάτη... -Τρία ατέλειωτα χρόνια!
Γιατί ν' αργήσει τόσο πολύ η Σύγκλητος...
...ν' αναγνωρίσει αυτό που ήδη ξέρει όλος ο κόσμος;
Ότι ο Καίσαρ ήταν ηγεμόνας της Ρώμης.
Ο Ρούφιος επιθυμεί να μιλήσει.
Μεγαλειοτάτη, παρεξηγήσατε.
Φαίνεται σαφές.
Ο Καίσαρ ανακηρύχθηκε ισόβιος δικτάτωρ της Ρώμης.
Όντως. Αλλά υπάρχει τεράστια διαφορά...
...μεταξύ δικτάτορος και ηγεμόνος.
Κανείς δεν μπορεί ν' αποκαλείται ηγεμών της Ρώμης.
Γιατί;
Διότι είναι υπερβολικά κοντά σε μια έννοια που δεν ανέχονται οι Ρωμαίοι:
Του Βασιλέως.
Ενώ ο ισόβιος δικτάτωρ;
Είναι απονομή ισόβιου σεβασμού και τιμής από τον Ρωμαϊκό λαό.
Κι οι διαταγές του δικτάτορος;
Πρέπει πάντα να επικυρώνονται από την Σύγκλητο.
Ευχαριστώ, Ρούφιε.
Ο εχθρός! Ο εχθρός!
Σισογένη.
Θα το βρήκες παράξενο που πρότεινα να προσκληθεί η βασίλισσα Κλεοπάτρα.
Σωστά;
Η Αίγυπτος έχει ανακηρυχθεί επίσημα σύμμαχος της Ρώμης.
Κι όμως, ξαφνιάστηκα που μερικοί ψήφισαν θετικά.
Αλήθεια;
Μπορώ να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου που έγινα δεκτός στη συνεδρίαση;
Ήταν πραγματική έμπνευση...
...να βλέπεις την ελεύθερη βούληση να εκφράζεται άφοβα.
Επιθυμούσε πολύ να παραστεί.
-Δεν θεώρησα κακό να δώσω την άδεια. -Δεν θεώρησες;
Ποτέ στο εξής δεν θα ξαναμφισβητήσω τον πλούτο της Αιγύπτου.
Δε μ' αρέσει ο υπαινιγμός του Κικέρωνος.
Όλο το χρυσάφι της Αιγύπτου δεν αγοράζει έναν Ρωμαίο Συγκλητικό.
Αλλά αγοράζει την ψήφο του, φαίνεται.
Πώς το είχε πει;
"Η Ρώμη θα τον γνωρίσει ντυμένο στα χρυσά."
Η υποδοχή στους δρόμους υπήρξε εκπληκτική.
Η βασίλισσα διέταξε την πομπή να κινείται αργά...
...χάριν της ψυχαγωγίας του λαού.
Φαίνεται πως η Κλεοπάτρα βάλθηκε να αιχμαλωτίσει τους Ρωμαίους.
Θα είχα κάθε λόγο να το πιστέψω.
Δεν έχει ξανασυμβεί τέτοιο γεγονός.
Πόσο ατρόμητος είναι...
Πόσο ατρόμητος είναι!
Η βασίλισσά σας κατέκτησε τον λαό της Ρώμης.
Τον λαό, ναι.
Περπάτα σαν βασιλιάς. Ψηλά το κεφάλι.
Άκου πώς ζητωκραυγάζουν.
Κάτσε στον θρόνο σου.
Χαιρέτησε δεξιά κι αριστερά.
Τώρα, κοίτα θυμωμένα κάποιον που σε δυσαρέστησε.
Πολύ ωραία. Τρέμω. Με βλέπεις που τρέμω;
Όχι, μη χαμογελάς.
Γιατί τότε παύουν να τρέμουν.
Τώρα φέρνουν μπροστά σου τους κρατούμενους.
Αυτός δεν έχει καμιά δύναμη, δε μετράει.
Αλλά θες να φημίζεσαι ως ευγενής κυβερνήτης. Τι θα πεις;
"Σε συγχωρώ."
Πιο δυνατά. Η συγχώρεση πρέπει ν' ακουστεί απ' όλους!
"Σε συγχωρώ!"
Ποιος ήρθε τώρα;
Ένας παλιός, έμπιστος φίλος, που στράφηκε εναντίον σου.
Έχει δύναμη, πλούτη, οικογένεια.
Γονατίζει. Εκλιπαρεί να ξαναγίνει φίλος σου.
Να τον εμπιστευτείς ξανά.
Και τότε, τι κάνεις, μικρέ βασιλιά;
Ο Καίσαρ πρέπει να ζητά αυτό που πρέπει να γίνει!
Ν' αποξηράνει τα έλη. Να γλυτώσει τη Ρώμη απ' την ελονοσία.
Για δικό μου όφελος;
Να σταματήσουν οι πλημμύρες του Τίβερη.
Να βελτιώσω το λιμάνι της Όστια. Για προσωπική φιλοδοξία μου;
Και θα ζητούσα να γίνουν δρόμοι και δημόσιες βιβλιοθήκες;
Και ίσα δικαιώματα όλων των Ρωμαίων πολιτών;
Πολλά απ' αυτά αξίζουν την έγκρισή μας.
"Αξίζουν την έγκρισή σας." Θέλετε να έρχεται ο Καίσαρ στη Σύγκλητο...
...σαν σχολιαρόπαιδο, να δίνει εξετάσεις;
Προτείνεις να μη συνεδριάζει πια η Σύγκλητος;
Να μην υπάρχει πια Ρωμαϊκό Δίκαιο;
Εγώ είμαι ο νόμος! Ο λόγος μου είναι η ευημερία της Ρώμης!
Αλλιώς πάρτε πίσω τον άχρηστο τίτλο του δικτάτορος.
Πολύν καιρό κουβαλούσα σπαθί.
Δεν μπορώ να προσποιούμαι τώρα μ' ένα άδειο θηκάρι.
Θα θυμάται ο Καίσαρ πως ο τίτλος του "δικτάτορος" ήταν συμβολικός...
...την εποχή που απονεμήθηκε.
Ήταν για να τιμηθεί ο Καίσαρ...
...σ' ένδειξη ευγνωμοσύνης για τους θριάμβους του, απ' τον ρωμαϊκό λαό.
Βρούτε, θυμάμαι καλά αυτούς τους θριάμβους.
Εσύ, θυμάσαι;
Τη Φαρσάλια, όπου έτρεμες στο χέρι του Αντώνιου...
...που παραλίγο να σ' αποκεφάλιζε...
...και δικαιολογημένα.
Η ζωή σού χαρίστηκε μετά από διαταγή μου.
Όχι από καμιά συνέλευση. Όχι από επιθυμία μου, από διαταγή μου.
Κι έτσι τώρα στέκεσαι εδώ, με την αρετή να στάζει απ' το στόμα σου!
Κάθισε.
Δε θέλω πλέον άχρηστα προνόμια.
Ούτε τιμές που να αποσκοπούν να με κατευνάσουν.
Καλύτερα τίποτα. Να παραμείνω αυτό που είμαι.
Ένας ταπεινός άνθρωπος, που πασχίζει να υπηρετήσει.
Γιατί τα μάτια των αγαλμάτων είναι πάντα άψυχα;
Έχει δει κανένας σας τον Νείλο;
Δε χρειάζεται να ταξιδέψετε.
Τον κουβαλάει στα μάτια της.
Καίσαρα, είναι αργά.
Πολύ αργά για τη Ρώμη.
Μιλούσα, Κάσσιε!
Τι έλεγα;
"Που πασχίζει να υπηρετήσει."
Μάλιστα, υπηρέτησα. Μια ζωή!
Εξασφάλισα στη Ρώμη περισσότερο απ' τον μισό κόσμο.
Οι περισσότεροι από σας οφείλετε το βιος σας σε μένα.
Και τώρα, θέλω να κάνετε αυτό που σας λέω.
Θα με ανακηρύξετε...
...αυτοκράτορα της Ρώμης.
Δεν υπάρχει λόγος να ξανακαθίσετε.
Εκ μέρους όλων σας ευχαριστώ, Μεγαλειοτάτη, για τη φιλοξενία.
Καληνύχτα.
Ευχαριστώ και καληνύχτα.
Δυσανασχετούν που καλούνται εδώ, αντί για την αίθουσα της Συγκλήτου.
Δυσανασχετούν;
Δεν μπορώ να καταλάβω...
...γιατί τα μάτια των αγαλμάτων είναι πάντα άψυχα.
Δυσανασχετούν για μένα.
Που με επιδεικνύεις έτσι.
Θα το εκμεταλλευτούν για να σου στερήσουν ότι σου ανήκει.
Το θεόπεμπτο δικαίωμά μου;
Ναι, αυτό.
Λόγω θείου δικαιώματος.
Θα βάλω τη Σύγκλητο να το μελετήσει κι αυτό.
Είστε σίγουρη πως αυτό θέλετε...
...τόσο απεγνωσμένα;
Πάντοτε ήμουν σίγουρη.
Και ο Καίσαρ;
Μπορεί να μιλήσει κανείς εξ ονόματός του;
Όχι.
Καληνύχτα.
Πες μου, Βρούτε, είναι σωστό να στέκεσαι μπρος σ' αυτήν τη θεά...
-...που έβαλε ο Καίσαρ στο ναό; -Και πρέπει να γονατίσουμε;
Όχι ακόμα. Βλέπεις εκεί τον χώρο για μια άλλη θεότητα;
Όταν ο θεός Καίσαρ σταθεί δίπλα στη θεά Κλεοπάτρα...
...τότε η Ρώμη θα γονατίσει μπροστά τους.
Όταν και αν έλθει αυτή η μέρα.
-Απαίτησε να γίνει αυτοκράτορας. -Μια φορά. Μιλούσε η αρρώστια του.
Η αρρώστιά του χειροτερεύει. Σύντομα θα μας σκοτώσει.
Δε ζητάει να γίνει αυτοκράτωρ, αλλά αυτοχρίσθηκε Θεός!
Όχι απλώς βασιλιάς, αυτοκράτωρ και Θεός!
-Βρούτε, άνοιξε τα μάτια σου! -Τι θέλεις από μένα;
Όταν ο λαός σκέφτεται την τιμή της Ρώμης...
...ένα όνομα σκέφτονται: Βρούτος.
Μ' αυτή την τιμή και την ευθύνη που φέρεις...
...σώσε τη Ρώμη απ' τον Καίσαρα!
Δεν μπορείς να μου ζητάς να τον σκοτώσω.
Άφησέ τον τότε να καταστρέψει τη Ρώμη.
Ήρθε ο Αντώνιος με ευχάριστα νέα.
Αύριο στη Σύγκλητο, ο Λούκιος Κότα θα εισηγηθεί να γίνω βασιλεύς.
Θα ψηφιστεί.
Μα δεν καταλαβαίνω.
Βασιλεύς και αυτοκράτωρ.
Και θα ψηφιστεί;
Τους τελευταίους μήνες, απολαμβάνω...
...ένα απ' τα λίγα προνόμια του δικτάτορα.
Διορίζω γερουσιαστές.
Πάνω απ' το μισό της Συγκλήτου έχει διοριστεί από μένα.
Και πάλι, ο στρατός του Μιθριδάτη...
...σε κίνηση.
Θα ψηφιστεί.
Αύριο, στις Ειδούς (τελευταίο δεκαήμερο) του Μαρτίου, ημέρα αξέχαστη...
...η Σύγκλητος θα μ' ανακηρύξει βασιλέα της Ρώμης.
Βασιλέα, ναι, αλλά όχι της Ρώμης.
Όχι της Ρώμης; Τι λες;
Βασιλέα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, έξω απ' την Ιταλία.
Φοβούνται, Καίσαρα. Ακόμα και οι φίλοι σου.
Φοβούνται τον λαό.
-Ίσως με τον καιρό... -Να φοβούνται τον λαό!
Χάνουν την ώρα τους.
Βασιλεύς όλων, πλην της Ρώμης;
Στις καλύβες της Γαλατίας; Στις σπηλιές της Βρετανίας;
Σ' όλη την αυτοκρατορία έξω απ' την Ιταλία.
Δε θα δεχτώ.
Είναι μια κενή περιεχομένου χειρονομία.
Ένας τίτλος που θα κολακέψει τον εγωισμό σου.
Τίποτα παραπάνω.
Και θα ψηφιστεί.
Τότε, δέξου το, Καίσαρα.
Ποτέ δε συμβιβάστηκα με μισή νίκη.
Ούτε θα το κάνεις τώρα. Μεγάλε Καίσαρα...
...ξέρω μόνο αυτό που μου δίδαξες:
Πάρε λίγα, μετά λίγα ακόμα, μέχρι να τα έχεις όλα.
Δέξου να σε κάνουν βασιλέα.
Ακόμα και βασιλέα ενός δέντρου στη Μικρασία.
Θα έρθουν και τα υπόλοιπα.
Να ξανακάνω όλα όσα έχω κάνει;
Αυτά που δεν έκανες είναι που σε περιμένουν.
Οι ρωμαϊκές λεγεώνες της αυτοκρατορίας...
...που θα γίνουν δικές σου.
Το χρυσάφι, η δύναμη της Αιγύπτου. Της δικής σου Αιγύπτου.
Τώρα μπορείς να κατακτήσεις τον κόσμο, να τον κάνεις δικό σου.
Δεν καταλαβαίνεις;
Οι βασιλείς δεν εκλέγονται. Οι Θεοί δεν εκλέγονται.
Όχι μόνο η Ρώμη, αλλά ολόκληρη η Ιταλία...
...θα πέσει στα χέρια σου, σαν σταγόνα ιδρώτα.
Άσ' τους να σε κάνουν ότι θέλουν.
Θα υπηρετήσω μαζί σου. Οι λεγεώνες μας, μαζί.
Θα κατακτήσουμε έναν κόσμο που ούτε καν ονειρεύτηκε ο Αλέξανδρος.
Η Ρώμη. Τι ήταν η Ρώμη όταν πέθανε ο Σύλλας...
...όταν ο Κράσσος έχασε το στρατό του στην Παρθία;
Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι έτρεχαν πίσω μου στους δρόμους...
...ουρλιάζοντας σαν φοβισμένα σκυλιά, "Καίσαρα, σώσε μας!"
Θα με είχαν κάνει βασιλέα τότε.
Αλλά δε θα τους άφηνα τότε.
Τον πέταξαν πάνω απ' τον τοίχο. Δεν είναι ωραίο θέαμα.
Τίτος, ο τοκογλύφος.
Γιατί να τον σκοτώσουν και να τον φέρουν εδώ;
Προφανώς ως προειδοποίηση.
Ίσως έχω εγώ σειρά.
Τολμούν να σ' απειλούν;
-Καισαρίωνα! Πού ήταν ο γιος μου; -Εδώ κοντά.
Τρόμαξε.
-Ο Λέπιδος πόσες λεγεώνες έχει τώρα; -Δεκαπέντε. Μπορεί και πιο πολλές.
-Πού; -Στη Σκυθία.
Απόψε θα δειπνήσουμε με τον Λέπιδο.
Θα μιλήσουμε για εχθρούς και πεδία μάχης και μελλοθάνατους.
Αύριο, στη Σύγκλητο,...
...ας μου προσφέρουν τις άμμους της Λιβύης ως βασίλειο...
...θα δεχτώ.
Είναι ο μεγάλος Καίσαρ...
...ο λατρευτός της Ρώμης...
...κι ένας από μας...
...που πρέπει να πεθάνει για να σωθεί η Ρώμη.
Αν πρέπει να γίνει, ας το κάνουμε χωρίς ντροπή και φόβο.
Α ν πρέπει να ξέρει ο κόσμος ότι η Ρώμη δε θέλει βασιλιά...
...ας γίνει ως έντιμη πράξη ελεύθερων ανθρώπων, στο φως της ημέρας.
Ποιας ημέρας, Βρούτε;
Της αυριανής;
Στην κουρία της Συγκλήτου;
Και θα 'μαστε όλοι οπλισμένοι;
Θα πας αύριο στην κατοικία του Καίσαρος, να τον συνοδεύσεις.
Ο Μάρκος Αντώνιος δεν πρέπει να μπει στην κουρία με τον Καίσαρα.
Με κάποιο πρόσχημα, κράτησέ τον έξω. Πιάσε του κουβέντα.
Θυμάμαι κάτι παράξενο.
Ο Καίσαρ ρώτησε τον καθένα μας...
...τι είδους θάνατο θα διαλέγαμε;
Κι όταν ήρθε η σειρά του, με κοίταξε στα μάτια και είπε:
"Ξαφνικό".
Παράξενο, ε;
Φοβόμουν πως θα κοιμάσαι.
Ο Καισαρίων κοιμάται. Όλη νύχτα ήταν ξύπνιος.
Τον τρόμαξε η καταιγίδα;
Είπε όχι, αλλά τον τρόμαξε.
Έχεις χρόνο να έρθεις μέσα;
Περιμένει ο Δέκιμος για να με συνοδεύσει στη Σύγκλητο.
Ο Δέκιμος; Το έχει ξανακάνει;
Πανούργος πολιτικός.
Ελπίζει να ωφεληθεί, μπαίνοντας σήμερα μαζί μου.
Να έχεις δίπλα σου τον Αντώνιο.
Κι εσύ;
Οι κυρίες της Ρώμης κόλλησαν φόβο η μία την άλλη.
Σαν κρυολόγημα.
Η Καλπουρνία με ικέτευσε να μην πάω στη Σύγκλητο.
Γιατί να μη θέλει να πας;
Ήταν άσχημη νύχτα. Τίποτε άλλο.
Ξύπνησε ξεφωνίζοντας στον ύπνο της. Η καταιγίδα.
Ονειρεύτηκε πως δολοφονήθηκα. Μετά είδε εμένα...
...ή κάποιο άγαλμά μου ματωμένο.
Οι υπηρέτες της είπαν ότι είδαν πύρινους άντρες στον ουρανό...
...και διάφορα περίεργα φαινόμενα.
Παράξενα πουλιά στο Φόρουμ.
Ένα πουλί κουβαλούσε κλαδί δάφνης και το έριξε...
...στο άγαλμα του Πομπήιου.
Του Πομπήιου;
-Καίσαρα, φοβάμαι! -Μη μου πεις κι εσύ να μην πάω.
Να φοβηθώ κι εγώ;
Να πουν πως ο Καίσαρ φοβήθηκε μια καταιγίδα;
Πως η θεότητά του τον εγκατέλειψε μπροστά στη θνητή δεισιδαιμονία;
Νιώθω πως με χρειάζεσαι...
...και δεν μπορώ να σε βοηθήσω.
Βοήθησέ με να ζήσω όπως έζησα. Διαφορετικά απ' τους άλλους.
Για κείνους η ζωή είναι απλά ένας ατελείωτος φόβος του θανάτου.
Οι Θεοί σου...
...κι οι Θεοί μου ας είναι μαζί σου.
Ο κόσμος, εκτός από σένα, είναι γεμάτος ποταπούς ανθρώπους.
Η φωτιά καίει.
Οι άνεμοι της καταστροφής φυσάνε.
Ρώμη...
...μέγιστη και μόνη, οι άνεμοι της καταστροφής φυσάνε πάνω σου!
Καταιγίδες και χαλάζι θα κάψουν το σιτάρι...
...θα σκοτώσουν τα πουλιά κι όλα τα ζώα της γης.
Τους ουρανούς...
...και τους ίδιους τους Θεούς!
Ο γιος μου!
Καίσαρα! Καίσαρα!
Είχα να κάνω πολλά.
Και φαίνεται πως τα έκανες πολύ καλά.
Εδώ είναι...
Ναι.
Στην Αίγυπτο χτίζουμε μνημεία στους νεκρούς ήρωές μας.
Εδώ τους καίτε σαν σκουπίδια.
Αντίο.
Έφερα τη 10η Λεγεώνα. Δεν έχεις κανέναν φόβο.
Κανέναν φόβο; Αυτός δεν είναι λόγος για να μείνω.
Έγιναν τόσα πολλά, τόσο σύντομα.
Πρέπει να μαζεύω συντρίμμια:
Ο Καίσαρ απ' τη μία, εσύ που δραπετεύεις μέσα στη νύχτα.
Προτείνεις να μείνω; Γιατί;
Μη μου ζητάς εξηγήσεις τώρα. Είμαι κουρασμένος.
Και μαζί σου, ποτέ δε μου είναι εύκολο να εκφραστώ.
Μα, μιλάς τόσο ωραία, Αντώνιε.
Έμαθα πόσο ωραία διάβασες την διαθήκη του Καίσαρος...
...στους πενθούντες, δολοφονικούς, ελεύθερους πολίτες της Ρώμης!
Ορίζοντας ως κληρονόμο του τον μικρανεψιό του, Οκταβιανό!
Ήξερα τη διαθήκη του Καίσαρος και τους λόγους της!
Αν δεν είχε οριστεί ο Οκταβιανός...
...πόσο θα ζούσες, νομίζεις;
Αν ο Καίσαρ είχε γίνει βασιλιάς...
...λες να όριζε τον Οκταβιανό;
Όπως και να 'ναι, τελείωσε.
Ο Καίσαρ...
...και το όνειρο που δολοφονήθηκε μαζί του.
Πρώτα του Αλέξανδρου...
...μετά του Καίσαρος.
Τελείωσε.
-Πρέπει να μπει σε τάξη η Ρώμη. -Πάλι η Ρώμη!
Ο Βρούτος κι οι άλλοι πρέπει να βρεθούν και να σκοτωθούν.
-Και μετά; -Μετά θάνατον...
...ο Καίσαρ θ' αποκτήσει τον τίτλο που του αρνήθηκαν στη ζωή.
Νεκρός βασιλιάς, νεκρός θεός. Ασφαλής, ακόμα και για τη Ρώμη.
Ο Καισαρίων μπορεί να διεκδικήσει τον τίτλο του βασιλιά και τη θεοποίηση.
Και σε ποιο δικαστήριο θα υποβάλουμε το αίτημά του;
Θα το παρουσιάσω ο ίδιος στη Σύγκλητο.
Πιστεύω πως θα το 'κανες.
Κι αφού σταματήσουν να γελούν οι Γερουσιαστές...
...θα κηρύξω πόλεμο στη Ρώμη;
Όχι! Γι' αυτό θα χρειαζόταν ένας Καίσαρ.
Έχεις πολύ λίγο χρόνο.
Ένας άλλος Καίσαρ.
Αλλά σ' ευχαριστώ. Θα θυμάμαι την καλοσύνη σου.
-Πολύ εύκολα παραιτείσαι. -Ναι;
Να έρθω στην Αλεξάνδρεια, να το συζητήσουμε.
-Όποτε θέλεις. -Κι απόψε, αν μπορούσα.
Προσπάθησε να το θυμηθείς.
Πάνω από δύο χρόνια έψαχνε ο Αντώνιος...
...τους δολοφόνους του Καίσαρος.
Τελικά στους Φιλίππους...
...τους χτύπησε με τη βοήθεια των λεγεώνων του Οκταβιανού...
...του κληρονόμου του Καίσαρος.
Πρώτος πέθανε ο Κάσσιος...
...από το ίδιο του το χέρι.
Μετά ο Βρούτος και οι άλλοι.
Χαίρε, Αντώνιε!
Χαίρε, λεγεώνα του Αντώνιου!
Μέμνησο Φιλίππους.
Το κέρδισε.
Κύριέ μου.
-Από δω. -Μα η σκηνή μου είναι από δω.
Θα τον δω αργότερα. Ο Οκταβιανός μού χαλάει το κέφι.
Υποσχέθηκες.
Τελείωσε ο πόλεμος. Νικήσαμε.
Η υγεία σου θα βελτιωθεί σύντομα.
Ακόμα κι αν πεθάνω, η θέση μου είναι στο πεδίο της μάχης.
-Κακώς με εμπόδισες. -Ο Καίσαρ ήταν άρρωστος.
Ο Καίσαρ; Ναι, συνέχεια το ξεχνάω.
Κληρονόμησα το όνομα. Το έκανα δικό μου.
Γιατί όχι; Δε θα σε μπερδέψει κανείς με τον άλλο.
Τουλάχιστον, τα στρατεύματά σου πολέμησαν γενναία.
Ο Αγρίππας με ενημερώνει συνέχεια.
Τι δουλειά είχες εκεί;
Η μάχη δόθηκε στην ξηρά, αντρίκια, όχι με ξύλα μέσα στο νερό.
Γιατί έφερες τον Αγρίππα; Περίμενες βροχή;
Να διαλέξουμε ένα κομμάτι γης, εσύ κι εγώ;
Σώπα. Έχουμε να συζητήσουμε.
Έχεις αντίρρηση για την παρουσία του Αγρίππα;
Δε θέλω να τον βλέπω.
Ξαπλωμένος εδώ, άρρωστος...
...πρέπει να βρήκες ευκαιρία να σκεφτείς το πρόβλημα.
Καλύτερα να συνεχίσουμε την Τριανδρία.
Εσύ, εγώ κι ο Λέπιδος.
Πολύ καλά.
Ο Λέπιδος, την Αφρική και τα νησιά. Εσύ, την Ισπανία και Γαλατία.
Η Ρώμη κι η Ιταλία θα διοικείται κι απ' τους τρεις μας.
-Κι εσύ; -Όλα τα υπόλοιπα.
Με τον Λέπιδο στην Αφρική κι εσένα στην Ανατολή...
...θα 'ναι δική μου ευθύνη η Ρώμη κι η Ιταλία.
-Έτσι φαίνεται. -Η Ισπανία και Γαλατία δεν αρκούν.
Θα χρειαστώ λεφτά.
-Έγιναν διαδηλώσεις κατά των φόρων. -Το έμαθα.
Έγινε.
Και έγινε.
Θα το ενέκρινε ο Καίσαρ;
Σίγουρα. Ίσως να τον ενοχλούσε λίγο το πέπλο της Ίσιδος.
Τρία χρόνια...
...κι η Ρώμη τον θυμάται μόνο από την εικόνα σε χρυσό νόμισμα.
Είναι αυτά που έφερα μαζί μου;
Τα έφτιαξε ο Οκταβιανός...
...για να μνημονεύσει την θεοποίηση του Καίσαρος.
Και να κληρονομήσει μαζί με τ' άλλα και τη θεϊκή ιδιότητα.
Ακόμα κι ένας νεκρός Θεός δεν μπορεί ν' αλλάξει τη διαθήκη του.
Ο Αντώνιος παρουσίασε την απαίτηση του Καισαρίωνα στη Σύγκλητο.
Κράτησε αυτή την υπόσχεσή του.
Θα κρατήσει και την άλλη.
Τρία χρόνια μετά τον θάνατο του Καίσαρος...
...ένα χρόνο μετά τους Φιλίππους;
Θα έρθει. Θα χρειαστεί την Αίγυπτο.
Η Αίγυπτος είσαι εσύ.
Αυτό εννοούσα, βέβαια. Ο Αντώνιος θα χρειαστεί εμένα.
Λεφτά! Το κεφάλι μου πονάει όταν μιλάς για λεφτά.
Άλλαξε θέμα.
Ειδήσεις απ' τη Ρώμη.
Ο Οκταβιανός έδιωξε και εξόρισε τον Λέπιδο.
Δεν έπρεπε να πιω τόσο πολύ σήμερα.
Ούτε εγώ.
Σε σκοτίζω, Ρούφιε;
Ναι.
Στοίχημα πως ο Καίσαρ δε ζαλιζόταν με το κρασί.
Η εκστρατεία κατά της Παρθίας δε θα 'ναι εύκολη.
-Πόσες λεγεώνες μάς έμειναν; -Δεν ξέρω ακριβώς.
-Είχαμε πολλές λιποταξίες. -Λιποταξίες;
Μήνες έχουν να πληρωθούν.
Θυμάσαι όταν πολεμήσαμε στην Ελλάδα;
Ζούσα, έτρωγα μαζί τους. Ήμουν ένας απ' αυτούς.
Τώρα μου φαίνονται σαν μακρινή ανάμνηση.
Πρέπει να βρούμε χρυσάφι να τους πληρώσουμε...
...σιτάρι να τους ταΐσουμε, πλοία, οπλισμό.
Και πού προτείνεις να ψάξουμε για όλα αυτά;
-Προς τα ανατολικά. -Στη Συρία.
-Ίσως πιο νότια. -Αιθιοπία;
Πιο βόρεια...
Απαγορεύω να την αναφέρεις!
Δε θα την παρακαλέσω! Γιατί δεν πρόσφερε βοήθεια;
-Μπορεί να μην ξέρει. -Ξέρει τα πάντα.
-Από ευγνωμοσύνη... -Ίσως την εκφράσει προσωπικά.
Ας έρθει, λοιπόν. Τόσο κατώτερος είμαι απ' τον Καίσαρα;
Κι εκείνη, βασίλισσα της Αιγύπτου...
Όταν τις γδύσεις, δεν είναι πια βασίλισσες.
Εξίσου δύσκολο να πεις το βαθμό ενός γυμνού στρατηγού.
Κι οι στρατηγοί χωρίς στρατό γυμνοί είναι.
Θα τη συναντήσω στα μισά του δρόμου.
Θα στείλω εσένα.
-Διάταξέ την να έρθει. -Αν τη διατάξω, περιττό να ταξιδέψω.
-Κάλεσέ την. -Χειρότερο.
Παρακάλεσε, ικέτευσε, βρες την κατάλληλη λέξη...
...λούσ' την στο άρωμα, χλιμίντρισε σαν άλογο! Αλλά καν' την να έρθει.
Καταλαβαίνω τη θέση σου, Ρούφιε.
Ασφαλώς κι εσύ τη δική μου.
Δε συγκαταλέγομαι στις βασίλισσες...
...που ριγούν από ευτυχία όταν τις προστάζει ο Αφέντης Αντώνιος.
Δεν είπα "πρόσταξε".
Εσύ είπες "κάλεσε". Αυτός εννοούσε "πρόσταξε".
Είμαι η βασίλισσα της Αιγύπτου.
Επιλέγω να παραμείνω σε αιγυπτιακό έδαφος.
Η Ταρσός δεν είναι στην άλλη άκρη του κόσμου, Μεγαλειοτάτη.
Κι ένα βήμα έξω απ' την Αίγυπτο θα ήταν πολύ μακριά.
Θα συναντήσω τον Αντώνιο...
...μόνο σε αιγυπτιακό έδαφος.
Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος που να ικανοποιεί και τους δύο.
Πρέπει, Ρούφιε;
Η Κλεοπάτρα!
Αυτή είναι.
Πρέπει να είναι!
Είπε, ποτέ έξω από αιγυπτιακό έδαφος.
"Ποτέ". Κάτι που λένε οι γυναίκες στην αρχή.
Καλωσόρισε τη βασίλισσα Κλεοπάτρα εκ μέρους μου.
Προσκάλεσέ την σε δείπνο προς τιμήν της.
-Δε νομίζεις... -Δεν πείστηκες ακόμα;
Γρήγορα, έχουμε πολλά να κάνουμε. Στείλε μου τους μάγειρες.
Με συγχωρείς, Ρούφιε. Δεν καταλαβαίνεις.
Η Κλεοπάτρα, στα διαμερίσματά της, είναι σε αιγυπτιακό έδαφος...
...και σ' αυτό σκοπεύει να παραμείνει.
Σοφέ Σισογένη, συγχώρεσέ με...
...αλλά εδώ είναι η Ταρσός, όχι η Αλεξάνδρεια.
Εσύ είσαι στην Ταρσό, Ρούφιε. Εγώ είμαι στην Αίγυπτο.
Αν ο Αντώνιος επιθυμεί να συναντήσει τη Μεγαλειοτάτη...
...θα έρθει σ' αυτήν, στην Αίγυπτο.
Θα κάνω ότι μπορώ για να τον πείσω.
Αντώνιε, πόσο ακριβής είσαι!
Το αντίθετο θα ήταν ασυγχώρητο από μέρους μου.
Έλπιζα να προλάβαινα να σε καλωσορίσω.
Κι αυτό θα ήταν ασυγχώρητο από μέρους μου.
Δείξε επιείκεια. Συγχώρα τον εαυτό σου πότε-πότε.
Σχεδόν τρία χρόνια. Είναι δυνατόν να έγινες ακόμα πιο όμορφη;
Σχεδόν τρία; Τόσο πολύ;
Πόσο γρήγορα πέρασαν.
Το περιδέραιό σου είναι φτιαγμένο από χρυσά νομίσματα.
Νομίσματα του Καίσαρος.
-Σ' αρέσει; -Πολύ.
Κι εσένα σου πάει αυτό που φοράς.
Ελληνικό είναι;
Έχω συμπάθεια για οτιδήποτε ελληνικό.
Ως σχεδόν "οτιδήποτε ελληνικό", κολακεύομαι.
Ασυνήθιστο περιδέραιο.
Μόνο χρυσά νομίσματα του Καίσαρος.
-Πού το βρήκες; -Το παρήγγειλα.
Το φοράω πάντα.
Εκπληκτικό γεύμα.
Όταν ταξιδεύεις με πλοίο, έχεις περιορισμένα μέσα.
Αυτό το εξαίσιο πλοίο...
...με την εξαίσια Κλεοπάτρα.
Και το όνομα του Μάρκου Αντώνιου δεν είναι άγνωστο στον κόσμο.
-Από πέρυσι που έχω να σε δω... -Τρία χρόνια.
Έγινες κατά ένα τρίτο ηγεμών της Ρώμης.
Δεν επιτρέπεις στον εαυτό σου να τον ξεχάσει;
Περίεργη διατύπωση "Δεν επιτρέπω στον εαυτό μου;"
Το βρίσκεις απαραίτητο να τον φοράς στο λαιμό σου;
Ξεχνάς, σ' αυτά τα τρία χρόνια...
...πόσο γεμάτη υπήρξε η ζωή σου.
Ούτε η δική σου θα ήταν αδιατάρακτη. Κυβερνάς την Αίγυπτο.
Ήταν πολυάσχολη, αλλά όχι γεμάτη.
Υπάρχει διαφορά.
Δεν μπορεί να μη φτάνουν οι ώρες της μέρας σε μια βασίλισσα...
...και να της περισσεύουν οι ώρες της νύχτας.
-Κι έτσι τις γεμίζω με αναμνήσεις. -Του Καίσαρος;
Κι ενός ονείρου...
...που παραλίγο να πραγματοποιηθεί.
Μπορεί να θυμάσαι.
Θυμάμαι εκείνη τη νύχτα στη Ρώμη, που το είχα πει.
Πολλά είπες εκείνη τη νύχτα, σε πολλούς.
Άσε με να τους διώξω όλους.
Γιατί; Έχω οργανώσει ψυχαγωγία.
Με χορό ελληνικού τύπου, ως καλωσόρισμα του Βάκχου.
Αν φύγω επιδεικτικά, θα φύγουν κι αυτοί.
Μετά μπορώ να γυρίσω...
...και να μιλήσουμε μόνοι μας.
-Σε πόση ώρα θα γυρνούσες; -Σε μία ώρα, το πολύ σε δύο.
-Πόσο θα έμενες; -Μέχρι να μη μείνει τίποτε να πούμε.
Είσαι δεινός κολυμβητής; Το χάραμα σαλπάρουμε.
Δεν καταλαβαίνω.
Για την Αλεξάνδρεια. Στην Αίγυπτο.
Έκανες τόσο δρόμο για μια νύχτα. Για να με γελοιοποιήσεις;
Θα ένιωθες λιγότερο γελοίος...
...αν περνούσες τη νύχτα μαζί μου;
Στο έχω ξαναπεί.
Με σένα, μπερδεύω τα λόγια μου.
Μέσα μου υπάρχουν πολλά ανείπωτα, δεν μπορώ να τα εκστομίσω.
Τότε δεν μπορώ να τα μάθω.
Και σε σένα υπάρχουν ανείπωτα.
Αυτό ισχύει για όλους μάλλον.
Μείνε.
Σε ξέρω πολύν καιρό, αλλά τόσο λίγο. Δώσε μου χρόνο.
Ούτε εγώ, ούτε η Αίγυπτος και η Ρώμη.
Ούτε οι Θεοί δεν έχουν χρόνο να σου δώσουν.
Χρησιμοποίησε αυτόν που έχεις.
Μην τον σπαταλάς παίζοντας τον Θεό, εδώ στην Ταρσό...
...ενώ ο Οκταβιανός στη Ρώμη γίνεται Θεός!
Τελείωσε ο χορός, υποθέτω.
Σήκω.
Θέλω να δω αν κοιμάσαι με τις αναμνήσεις σου.
Με τόσα "ανείπωτα" μέσα σου...
...θα σε ανακουφίζουν τα σπασίματα.
-Θέλω να πω κάτι τώρα. -Ίσως μια άλλη φορά.
Τώρα!
Ο Καίσαρ!
Κατέκτησε και κατέκτησε.
Γονάτισε τον κόσμο.
Εσύ δεν είσαι Καίσαρ. Το ήξερες;
Πιο γενναίος απ' τους γενναίους...
...πιο δυνατός απ' τους δυνατούς. Και πάλι δεν είσαι Καίσαρ!
Αυτός τα έκανε όλα καλύτερα. Κυβέρνησε, αγάπησε καλύτερα.
Τρέχα όσο θέλεις, δεν υπάρχει διέξοδος.
Η σκιά του Καίσαρος θα καλύπτει εσένα κι όλη την οικουμένη.
"Όποτε θέλεις", είπες στη Ρώμη.
"Έλα στην Αλεξάνδρεια όποτε θέλεις."
"Τώρα, απόψε", είπα.
Να σκύψω μπροστά στο θρόνο που σ' έβαλε ο Καίσαρ.
Να μιλήσουμε για νέα συμμαχία. Ν' αντιγράψουμε τον Καίσαρα.
Να μιλήσουμε για το γιο του. Για τ' όνειρο που μοιραστήκατε.
Το σχέδιο του Αλέξανδρου.
Έναν κόσμο που θα κυβερνάς εσύ κι ο Καίσαρ.
Πού είναι ο Αντώνιος;
Πού είναι ο Μάρκος Αντώνιος;
Ο μέγας, ο θεϊκός Αντώνιος!
Εδώ.
Είναι...
...εδώ.
Ένα βήμα πίσω απ' τον Καίσαρα. Το δεξί χέρι του Καίσαρος.
Στη σκιά του Καίσαρος.
Πες μου. Πόσοι σ' αγάπησαν μετά απ' αυτόν;
Ένας; Δέκα; Κανένας;
Σε φίλησαν με τα χείλη του Καίσαρος; Το δικό του όνομα φώναζες;
Μετά, ζητούσες συγχώρεση απ' τη μνήμη του;
Ήρθες εδώ, ξεχειλίζοντας κρασί και μεμψιμοιρία...
...να κατακτήσεις τον Καίσαρα;
Εδώ και τόσον καιρό, γεμίζεις τη ζωή μου...
...σαν μεγάλη βουή που ακούω παντού, μέσα απ' την καρδιά μου.
Θέλω να ελευθερωθώ από σένα, να μη σε θέλω...
...να μη σε φοβάμαι.
Ο Καίσαρ δε θα το επέτρεπε, όμως.
Αλλά ποτέ...
...δε θα ελευθερωθώ από σένα.
Απ' την πρώτη στιγμή που σε είδα...
...να μπαίνεις στη Ρώμη πάνω στο πέτρινο τέρας...
...λάμποντας στον ήλιο...
...σαν χρυσό παιχνιδάκι...
...πόσο ζήλεψα τον Καίσαρα.
Ένιωσα ν' αρρωσταίνω.
Όχι για τους θριάμβους του.
Όχι τους τίτλους του ή τους βρυχηθμούς του πλήθους.
Τον ζήλεψα για σένα.
Όταν σε πρωτοείδα στη Ρώμη, σε θυμήθηκα.
Απόρησα πώς ήταν δυνατόν να σε είχα ξεχάσει.
Με θυμήθηκες;
Πριν από χρόνια, όταν ήσουν νεαρός αξιωματικός...
...στο παλάτι της Αλεξάνδρειας, ανήκοντας στη δύναμη του Ρωμαίου στρατηγού.
-Πώς λεγόταν; -Γκαμπίνιος.
Ο Γκαμπίνιος.
Ήμουν 12 χρονών και σ' ερωτεύτηκα.
-Ανοησίες. -Είναι αλήθεια.
Οι εραστές θέλουν πάντα να μην έχουν ξαναγαπήσει πριν.
Είναι δυνατό, ξέρεις.
Γίνεται σαν παιχνίδι. Ποιός αγάπησε ποιον πρώτος;
Εγώ.
Αν με είχες προσέξει τότε, μάλλον θα είχες τρομάξει.
Δικαιολογημένα. Όλοι ξέρουν πως οι Ρωμαίοι σφάζουν παιδάκια...
...και ταΐζουν τ' άλογά τους.
Αυτό θα είναι το δικό μας ξεκίνημα.
Από απόψε...
...δε θα ξαναφθονήσεις τον Καίσαρα...
...ούτε κανέναν.
Στο κάτω-κάτω...
...δεν είναι κάτι καινούργιο!
Τόσα χρόνια...
...ο Αντώνιος έτρωγε τα ψίχουλα...
...που έπεφταν απ' το τραπέζι του Καίσαρος.
Λέω...
...πως αξίζουν ο ένας στον άλλον.
Ας μείνει στην Αίγυπτο.
Ας χαραμίσει τη ζωή του...
...αλλά όχι και τ' αγαθά του ρωμαϊκού Λαού!
Του ρωμαϊκού Λαού!
Τι έννοια έχουν η δόξα και οι κτήσεις για το λαό;
Είναι χαρούμενος ο Αντώνιος;
Τότε, είναι κι αυτοί.
Απλώνει ο Αντώνιος την αυτοκρατορία τους...
...στο κρεβάτι της Κλεοπάτρας;
Οι Ρωμαίοι που τον λατρεύουν αναστενάζουν κι επικροτούν.
Κι ας μένει όσο θέλει μακριά τους...
...χωρίς καν να τους σκεφτεί.
Οι Ρωμαίοι τον έχουν μέσα στην καρδιά τους.
Μακριά;
Ίσως απ' τη Ρώμη, αλλά όχι απ' τον Καίσαρα.
Ούτε απ' τον γιο του Καίσαρος.
Γερμανικέ, για μένα μιλάς;
Όχι, μιλάω για τον Καίσαρα.
Εγώ είμαι ο Καίσαρ.
Μόνο αν μένει ο Αντώνιος...
...μακριά απ' τη Ρώμη.
Αντώνιε!
Μη μένεις πολύ στην Αλεξάνδρεια!
Γερμανικέ...
...μη μένεις πολύ στη Ρώμη.
-Πόσα ξέρει ο Αντώνιος; -Τα πάντα.
Του γράφω τακτικά και στέλνω αγγελιαφόρους.
Και τι απαντάει;
Ότι δεν ενδιαφέρεται πια γι' αυτά τα ζητήματα.
Ότι δεν θα γυρίσει στη Ρώμη.
Πως καταλαβαίνει τι διακυβεύεται, τι μπορεί να χάσει.
Αλλά πως δε σ' εγκαταλείπει.
Ας δοκιμάσουμε το κατσικίσιο.
Πάλι το κατσικίσιο. Όχι πάρα πολύ.
Ωραία.
Γάλα αγελαδινό...
...κατσικίσιο και γαϊδουρινό. Ποιο μαλακώνει καλύτερα τα γένια;
Είναι αλήθεια πως ο Οκταβιανός ξυρίζεται μια φορά τη βδομάδα;
Απλώς αντικρύζει τον άνεμο και το χνούδι εξαφανίζεται.
Το ήξερες πως έχει έρθει ο Γερμανικός απ' τη Ρώμη;
Ναι.
Σ' ενοχλούν τα γένια; Είχα κι εγώ κάποτε. Κατακόκκινα.
Γιατί δεν τον είδες;
Όταν φύγεις...
...θα είναι για πολύ καιρό;
Πρέπει να πάρω μερικά μαζί μου. Δεν έχουν.
Τουλάχιστον δεν είχαν όταν ήμουν...
...στη Ρώμη.
Καθώς έσκαβαν τα θεμέλια του τάφου μου...
...βρήκαν έναν παλιό τοίχο.
Κάποιος, πριν από εκατοντάδες χρόνια, είχε χαράξει κάτι:
"Χθες βράδυ δεν ήσουν εδώ και δεν μπόρεσα να κοιμηθώ.
Θα έρθεις απόψε;"
Λες να ξανασυναντήθηκαν ποτέ;
Όλα όσα θέλω ν' αγγίζω ή να κοιτάζω ή να έχω...
...είναι εδώ, μαζί σου.
Δεν πρέπει να λυπάμαι τον εαυτό μου.
Οι βασίλισσες δεν διαφέρουν καμιά φορά απ' τους βασιλιάδες.
Είναι άδικο.
Αυτό που νιώθω, έπρεπε να το νιώσω όταν ήμουν νεότερη.
Όταν θα μπορούσα να πω στον εαυτό μου πώς είναι η αγάπη...
...και πώς πρέπει να είναι.
Μα να περιμένω τόσο πολύ, για να το μάθω τόσο απότομα...
...τόσο αργά...
...πόσο πονάει! Πώς ματώνει η αγάπη την καρδιά!
Πρόσεχε τον Οκταβιανό.
Ας προσέχει αυτός εμένα.
Οι Ρωμαίοι δε θέλουν πόλεμο μεταξύ σας.
Κι εσύ δεν είσαι έτοιμος.
Ο κόσμος είναι γεμάτος από αγάπη. Δε θα γίνουν άλλοι πόλεμοι.
Πρέπει να πάρεις το μερίδιό σου.
Οι δικαιοδοσίες σου να είναι σαφείς.
Να μη αμφισβητηθεί η πλήρης κυριαρχία σου στην Ανατολή.
Αντώνιε, πώς θα ζήσω;
Όπως κι εγώ.
Ανάσα την ανάσα.
Η καθεμιά θα μας φέρνει...
...μιαν ανάσα πιο κοντά.
Παίρνεις μεγάλο μέρος μου μαζί σου, τόσο μακριά.
Θυμήσου, θυμήσου. Θα θέλουν να ξεχάσεις.
-Σε παρακαλώ... -Να ξεχάσω; Πώς;
Ποτέ δε θα 'μαι πιο μακριά σου...
...απ' όσο είμαι τώρα.
Θα έλθει πρώτα στο Βρινδίσιο.
Ο Αγρίππας κι εγώ θα τον υποδεχτούμε με μεγάλη τελετή.
Πρέπει να ξέρει πόσο αγαπητός στη Ρώμη, σε όλους μας...
...ήταν και είναι.
Έχει λείψει πολύ καιρό.
Ίσως τον πείσουμε να μείνει μαζί μας περισσότερο.
Οκτάβια, αν έρθεις στο Βρινδίσιο, μπορείς να μας βοηθήσεις.
Ίσως ξέχασες, αλλά δεν είναι ούτε έξι μήνες...
Να με συγχωρεί ο Αγρίππας κι οι πρόγονοί μας...
...αλλά δεν συμφωνώ πως μια νεαρή χήρα πρέπει ν' αποσύρεται.
Έχεις να βγεις από τότε που πέθανε ο άντρας σου.
Για την υγεία σου τουλάχιστον, μια αλλαγή...
Τότε, ας με συγχωρεί ο Αγρίππας κι οι πρόγονοί μας...
...θα περιμένω ανυπόμονα αυτή την αλλαγή.
Είναι ηλίου φαεινότερο.
Όχι μόνο ο Αντώνιος.
Ο κάθε άντρας θα ήθελε την Οκτάβια.
Εξάλλου, ποια άλλη απόδειξη μπορώ να δείξω...
...της καλής θέλησής μου;
Και πώς να δείξει ο Αντώνιος την...
...αγάπη του για την ειρήνη και για τη Ρώμη...
...παρά αποδεχόμενος;
Και η Κλεοπάτρα;
Προτείνεις να την καλέσουμε στο γάμο;
Θυμάσαι όταν επέστρεψε ο Καίσαρ...
...και τους μήνες που ήταν εκείνη στη Ρώμη;
Υπήρχε ένα δηλητήριο στην καρδιά και στο μυαλό του.
Ξέρω, είχε επιληψία. Αλλά ήταν και κάτι άλλο.
-Η Κλεοπάτρα. -Το θυμάμαι καλά.
-Ο Αντώνιος δεν είναι ο Καίσαρ. -Ευτυχώς.
Αν παντρευτεί την Οκτάβια, θα ξεχάσει την Κλεοπάτρα;
-Θα του επιτρέψει να την ξεχάσει; -Πιθανότατα όχι.
-Επιτρέπεται να μιλήσω; -Γρήγορα.
Ήρθε μια γαλέρα με νέα απ' τη Ρώμη.
Ο Αντώνιος και ο Οκταβιανός έκλεισαν συμφωνία.
Ο Αντώνιος παίρνει 10 λεγεώνες και την ηγεμονία της Ανατολής.
Η Αίγυπτος θα κηρυχθεί σύμμαχος της Ρώμης.
Έγινε, λοιπόν!
-Υπάρχει κάτι ακόμα. -Όχι, κύριέ μου.
-Φοβάται να το πει. -Υπάρχει κάτι ακόμα;
Συγχώρεσέ με, Μεγαλειοτάτη. Έγινε κι ένας γάμος.
Ένας επίσημος γάμος.
Ανάμεσα στην Οκτάβια, την αδελφή του Καίσαρος...
...και τον Αντώνιο.
Τίποτε άλλο;
Βρίσκονται στην Αθήνα.
Μέσα στο χρόνο, η Οκτάβια θα γυρίσει στη Ρώμη.
Ο Αντώνιος θα έρθει εδώ να διαπραγματευτεί τη συμμαχία.
Αφήστε με.
Όχι.
Ολομόναχη.
Αντώνιε!
Σ' αρέσει, αφέντη μου;
Ναι. Πολύ.
Φτιάχτηκε εδώ, στην Αθήνα.
Όχι τόσο πρακτικό όσο τα δικά μας στη Ρώμη, φυσικά.
Οι Έλληνες έχουν αδυναμία στην ομορφιά.
Δε σ' ευχαριστεί το δείπνο;
Δεν πεινάω πολύ.
Αν θα ήθελες κάτι άλλο...
Πίστεψέ με, είμαι ευχαριστημένος.
Οι θεοί ξέρουν πως προσπαθείς να μ' ευχαριστήσεις...
...με κάθε τρόπο.
Μήνυμα απ' τον Δομίτιο;
Δεν πλησίασε καν στο παλάτι.
Διώχθηκε από την πύλη της πόλης.
Με συγχωρείτε.
Δε χρειάζεται να φύγεις.
Όταν ακούω κρατικά θέματα να συζητούνται από άντρες..
...κάθε φορά αναρωτιέμαι...
...γιατί ξίνισε το κρασί.
Καληνύχτα, Ρούφιε.
Καληνύχτα, αφέντη μου.
Έδιωξαν τον Δομίτιο.
Πόσοι είναι μ' αυτόν;
Πέντε πρεσβευτές σου διωγμένοι φέτος.
-Αν είχες πάει εσύ... -Ήταν η μόνη χάρη που ζήτησα.
Το δέχτηκες.
Πρέπει να υπογραφεί η συνθήκη. Δεν πήραμε σιτάρι, χρυσάφι...
Δεν μπορώ να πάω σ' αυτήν να διαπραγματευτώ!
Δε δέχεται κανέναν άλλον.
Κι αν...
...με διώξει κι εμένα;
Αυτό είναι αδύνατο.
Την άφησες ποτέ στ' αλήθεια;
Όχι.
Τρεις μέρες περίμενα για να με δεχτείς.
Για ποιο λόγο ήρθατε;
Έξω όλοι.
Είσαι μπροστά στον θρόνο της Αιγύπτου.
Το ξέρω!
Δήλωσε το σκοπό σου!
Δε θα το συζητήσω δημόσια.
Δε χορηγώ ιδιαίτερες ακροάσεις σε άγνωστα άτομα.
Είμαι ο Μάρκος Αντώνιος.
Ξέρω ποιος είσαι. Τι είσαι αυτή τη στιγμή;
Απεσταλμένος της Ρώμης, ανθύπατος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Εντυπωσιακός τίτλος.
Αξίζει μια προσωπική ακρόαση;
Χωρίς συμμαχία με την Αίγυπτο...
...δεν μπορείς να κρατήσεις τα εδάφη που διοικείς. Σωστά;
Πιθανόν.
Τότε, Αντώνιε, έρχεσαι μπροστά μου ως ικέτης.
-Α ν προτιμάς να με βλέπεις έτσι. -Προτιμώ.
Θα πάρεις τη στάση ενός ικέτη μπροστά στο θρόνο.
Θα γονατίσεις.
-Τι; -Γονάτισε!
Τολμάς να ζητάς στον ανθύπατο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας...
Το ζήτησα απ' τον Ιούλιο Καίσαρα.
Από σένα, το απαιτώ!
Τώρα...
...μπορείς να έχεις τη συνθήκη που ζητάς...
...με τους ακόλουθους όρους:
Με την εξουσία σου ως ανθύπατος της Ρώμης...
...θα παραχωρήσεις στην Αίγυπτο τα ακόλουθα εδάφη:
Ιουδαία, Ιορδανία, Αρμενία, Φοινίκη, τις επαρχίες Σινά και Αραβίας...
...τα νησιά της Κύπρου και της Κρήτης.
Ζητάς το ένα τρίτο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας!
Δες το αλλιώς.
Σου αφήνω τα δύο τρίτα.
Τι γενναιοδωρία!
Δεν μπορώ να δεχτώ.
Προτείνω να το σκεφτείς.
Ίσως και να συμβουλευτείς τον ανώτερό σου στη Ρώμη.
Τον ανώτερό μου;
Τον Οκταβιανό.
Τον Καίσαρα Οκταβιανό.
Δε σου έδωσα άδεια να φύγεις!
Τώρα μπορείς να φύγεις.
Όλες έξω. Η Μεγαλειοτάτη κι εγώ θα μιλήσουμε ιδιαιτέρως.
Έξω! Πριν να σας κάνω κομματάκια και ταΐσω τ' άλογά μου!
Έτσι φοβίζουν οι Ρωμαίοι τα κοριτσάκια.
Τους αρέσει να τα φοβίζουν. Περιμένετε έξω.
Παντρεύτηκα την Οκτάβια λόγω επιμονής του αδελφού της...
...ως χειρονομία ειρήνης και ως επισφράγιση της συμφωνίας.
Με φιλί; Ή τη χαιρέτησες με χειραψία τη νύχτα του γάμου;
Η Ρώμη γιόρταζε ήδη το γάμο πριν να φτάσω. Πώς ν' αρνιόμουν;
Λέγοντας όχι.
Όπως είπες όχι στους όρους μου.
Είναι παράλογοι! Όροι που τίθενται σε ανήμπορο εχθρό!
Δεν είσαι ανήμπορος...ακόμα.
Δεν μπορώ να σου δώσω εδάφη. Θα δημιουργηθεί ρήξη με τη Ρώμη.
Γιατί λες να τα ζήτησα;
Αυτό θέλει κι ο Οκταβιανός!
Δε θα είναι συνετό!
Τι είναι συνετό;
Να παραδώσεις την Ρώμη, την Ιταλία, τον κόσμο στον Οκταβιανό;
Να γονατίσεις μπροστά του;
Να παντρευτείς την αδελφή του;
Σαν να ζητάς συγγνώμη...
...που έμεινες τόσο πολύ με την Αιγύπτια πόρνη σου;
Τι σε εξόργισε; Που τον αντιμετώπισα όπως μπορούσα...
...ή που παντρεύτηκα την αδελφή του;
Ζήλεια ή πολιτική;
Και τα δύο! Κι ανάθεμά σε που δεν το κατάλαβες!
Δε σκέφτηκα να σου ζητήσω οδηγίες.
Γι' αυτό γύρισες, αλυσοδεμένος με τον Οκταβιανό, σαν σκλάβος.
-Σκλάβος! -Και με τόσο υπέροχες αλυσίδες.
Τόσο χαμηλόφωνες, τόσο ενάρετες!
Έμαθα ότι κοιμάται ντυμένη.
Γύρισα. Μόνο αυτό μετράει.
Λες;
Και θα γυρίσεις τρέχοντας μόλις σε καλέσει ο αφέντης σου.
Έναν αφέντη έχω μόνο.
Την αγάπη μου για σένα.
Όχι.
Η αγάπη δεν πρέπει να 'ναι ο αφέντης σου.
Ποτέ η αγάπη.
Δίνεσαι στην αγάπη και δίνεσαι στη λησμοσύνη...
...ξεχνάς τι είσαι, ποιος είσαι, τι θέλεις.
Κι αυτό που θέλεις εσύ αξίζει πιο πολύ;
Εγώ δε θα 'χω την αγάπη για αφέντη μου.
-Τότε, δε θα 'χεις αγάπη. -Ούτε Οκταβιανό!
-Μην τον φοβάσαι. -Πόση σιγουριά έχεις!
Ο Οκταβιανός έχει αφέντη;
Τη φιλοδοξία του να κυβερνήσει τη Ρώμη ως αυτοκράτορας και Θεός.
Μόνο τη Ρώμη;
Και τι του στέκει εμπόδιο;
-Εσύ κι εγώ. -Κι ο γιος μου!
Ο κληρονόμος του ονόματος και της δόξας του Καίσαρος!
Ο Οκταβιανός τα 'κλεψε αυτά και τώρα θα καταστρέψει...
...μέσω της αδελφής του, την αγάπη της Ρώμης για σένα.
Και με το γάμο σου...
...με μετέτρεψε αναμφισβήτητα σε πόρνη σου!
Να μη φοβάμαι τον Οκταβιανό;
Αυτός πρέπει να μη φοβάται τώρα.
Δείξε μου μια πόλη και θα την καταλάβω.
Θα βρω τα αδύνατα σημεία ενός στρατού και θα νικήσω.
Αλλά βάλε με να συζητώ με ψιθύρους τούτο κι εκείνο...
...και σύντομα θα βρεθώ μπερδεμένος και νικημένος.
Προσπαθώντας να κάνω το καλό...
...έκανα το χειρότερο.
Υπάρχει ακόμα καιρός.
Αν με ρώταγαν τι θέλω:
Να ζήσω μαζί σου μ' αγάπη και ειρήνη.
Έχεις...
...όρους για την πλήρη υποταγή;
Πρώτα, όπως ο Καίσαρ...
...θα με παντρευτείς, με το αιγυπτιακό τελετουργικό.
Αυτό δεν είναι όρος, είναι ανταμοιβή.
Θα ανακηρύξεις...
...τον Καισαρίωνα βασιλέα της Αιγύπτου...
...και θα κυβερνήσουμε μαζί στο όνομά του.
Ευχαρίστως αποδεκτό.
Θα εκχωρήσεις στην Αίγυπτο όλα τα εδάφη που ζήτησα.
Πρέπει!
Έστω και για να αποδείξεις τη δύναμή σου.
Αλλιώς, αναπόφευκτα, θα τα χάσουμε όλα.
Δεν το βλέπεις;
Δε βλέπω τίποτα...
...εκτός από σένα.
Δεν επιθυμώ πλέον να συγχωρώ τον Αντώνιο!
Να παντρευτεί την Αιγύπτια!
Δεν ισχύει ο γάμος στη Ρώμη! Ο ίδιος ο Μεγάλος Καίσαρ...
Ο Αντώνιος τον ακολουθεί κατά πόδας.
Αλλά πες μας, Γερμανικέ:
Πέταξε ο Καίσαρ και το ένα τρίτο της Αυτοκρατορίας...
...στην αγκαλιά της Κλεοπάτρας;
Τα εν λόγω εδάφη κατακτήθηκαν απ' τον Ιούλιο Καίσαρα.
Στο γιο του ανήκει το δικαίωμα να τα κυβερνήσει.
Στο όνομα του Καίσαρος, παραχωρώ στον Καισαρίωνα Πτολεμαίο...
...αυτό το δικαίωμα.
Το μεγαλείο της Ρώμης δεν έγκειται σε ότι παίρνει...
...αλλά σε ότι δίνει.
"Το μεγαλείο της Ρώμης έγκειται σ' αυτά που δίνει", λέει.
Και, ήρεμα, δίνει αυτά που δεν του ανήκουν.
Κι η Κλεοπάτρα παίρνει...
...και θα παίρνει.
Και θα έρθει πόλεμος.
Ξέρει κι αυτή, όπως κι εγώ...
...πως θα έρθει πόλεμος.
Αλλά δε θα μιλήσω υπέρ του πολέμου...
...ούτε εναντίον του Αντώνιου.
Πρέπει να εξαναγκαστώ σε πόλεμο.
Να με εξαναγκάσει ο λαός της Ρώμης.
Να ορμήσουν στη Σύγκλητο, ζητώντας τον με ολοφυρμούς.
Αν βιαστούμε, δεν θα μάθουν πως περάσαμε τη Μεσόγειο...
...μέχρι να φτάσουμε στην Ελλάδα.
Εσύ κι ο Ρούφιος αρχίστε να επιβιβάζετε στρατεύματα.
Μάλιστα, Μεγαλειοτάτη.
Αποφασίστηκε να μετακινηθούμε στην Ελλάδα.
Αποφασίστηκε.
Οι άντρες μου δεν...
...τα πάνε καλά με τη θάλασσα.
Πολεμάνε στην ξηρά. Κινούνται στην ξηρά.
Οι άντρες σου θα κάνουν ότι τους διατάξεις.
Οι άντρες μου κάνουν ότι διατάξω εγώ. Δεν έχουν γίνει ακόμα...
Είναι ακόμα Ρωμαίοι.
Πάντως...
...αφού εγώ κάνω ότι με διατάζουν...
Η τελική απόφαση θα είναι του Αντώνιου.
Κι είμαι σίγουρη πως με τον καιρό θα την πάρει.
Τελειώσαμε.
Καλύτερα να μη διαφωνούμε μπροστά στους αξιωματικούς μας.
Τους αξιωματικούς σου.
Ποια τελική "απόφαση" αποφάσισες ότι πρέπει να πάρω;
Γιατί αντιτίθεσαι στη μεταφορά του στρατού στην Ελλάδα;
Επειδή δε θέλω πόλεμο κατά της Ρώμης.
Εκατό χιλιάδες άνδρες υπό τον Μάρκο Αντώνιο.
Ο Οκταβιανός δεν είναι ηλίθιος. Δεν θα πολεμήσει.
Θ' αναγκαστεί να πολεμήσει, μόλις γίνει η απόβαση.
Η Ρώμη δεν θα σου κηρύξει τον πόλεμο.
Δε συμφωνώ.
Δεν ζήτησα τη γνώμη σου.
Εδώ και αρκετό καιρό.
Αφότου αμφισβήτησα την αναγκαιότητα ναυπήγησης 300 πλοίων.
Για να αποφύγεις τον πόλεμο, προετοιμάσου γι' αυτόν.
Ναυπηγήθηκαν ποτέ 300 πολεμικά πλοία χωρίς πόλεμο;
Θα έχουμε ότι θέλουμε χωρίς πόλεμο.
Μεγαλειοτάτη, παρακαλώ άκουσέ με.
Έχουμε φτάσει στο χείλος του γκρεμού.
Κινούνται νήματα, αλλά όχι από μας.
Μας χειραγωγούν χωρίς τη θέλησή μας.
Η Οκτάβια έστειλε αντιπροσωπεία...
...από επιλεγμένους ευυπόληπτους Ρωμαίους.
Γιατί; Το μόνο που μπορούν να φέρουν απ' τον Αντώνιο είναι...
...το προσβλητικό και άχρηστο διαζύγιό της...
...και η εκδίωξή τους.
Εγώ τον συμβούλεψα. Δική μου ευθύνη είναι.
Εγώ φταίω.
Τι προτείνεις;
Αφήστε με να πάω στη Ρώμη. Να πλησιάσω τον Οκταβιανό, τον λαό...
...και να τους διαβεβαιώσω πως θέλουμε ειρήνη.
Πήγαινε, λοιπόν.
Πήγαινε στη Ρώμη.
Σισογένη!
Να προσέχεις.
Σου είναι πολύ αγαπητός.
Η έγνοια σου είναι ολοφάνερη.
Συγχώρα με, αλλά δείχνει πως τον αγαπάς.
Άσ' τους να συζητάνε και να παζαρεύουν όσο θέλουν.
Ο χρόνος είναι μαζί μας. Θα γίνουμε δυνατότεροι.
Αυτοί οι τοίχοι δεν θα πιστεύουν στ' αυτιά τους...
...ακούγοντας τέτοια σιγή...
...από τη δεξιά...
...και την αριστερά.
Το κάλεσμα του ρωμαϊκού λαού ακούγεται ξεκάθαρα...
...κι όμως η Σύγκλητος...
...δεν δίνει απάντηση.
Θα καθόμαστε έτσι...
...να τους ακούμε;
Όλοι μας θα θέλαμε να κηρύξουμε πόλεμο στην Κλεοπάτρα.
Αλλά πώς...
...χωρίς να κηρύξουμε πόλεμο και στον Αντώνιο...
...που αγαπιέται απ' τη Ρώμη και την αγαπά;
'Αγαπιέται απ' τη Ρώμη και την αγαπά!"
Έχω εδώ τη διαθήκη...
...του Αντώνιου, που τόσο αγαπάει τη Ρώμη.
Διαβάστε μόνοι σας...
...πόσο αγαπάει εσάς και τη Ρώμη...
...στη διαθήκη του. Με τη σφραγίδα του!
Την έφεραν μόλις απ' την Αίγυπτο...
...και κατατέθηκε στον ιερό ναό μας με αίτηση του Αντώνιου...
...δια χειρός του εξέχοντος Σισογένη.
Εξαιρετική αποστολή εξαιρετικού άνδρα.
Σοφού, έμπιστου της Κλεοπάτρας.
Διάβασε τη διαθήκη του Αντώνιου...
...στο τέλος.
Αποστήθισε την τελευταία επιθυμία του αγαπημένου σου Αντώνιου.
Μαρτυρά την αγάπη του για τη Ρώμη.
Όταν πεθάνει, λέει εδώ...
...όταν ο Μάρκος Αντώνιος πεθάνει...
...επιθυμία του είναι να ταφεί...
...στην αγαπημένη του Αλεξάνδρεια!
Στην Αίγυπτο!
Μεταξύ Αιγυπτίων.
Δίπλα στην Αιγύπτια πόρνη του!
Είναι αλήθεια;
Λέω την αλήθεια;
-Πόλεμος! -Πόλεμος!
Φέρνω ενώπιόν σας τη χρυσή λόγχη του πολέμου!
Μου παραδόθηκε ομόφωνα...
...με τη διαταγή και τη βούληση της ρωμαϊκής Συγκλήτου.
Και τώρα εσείς, ο λαός της Ρώμης, θα με καθοδηγήσετε.
Πού είναι ο εχθρός;
Πού είναι η Αίγυπτος; Δείξτε μου το δρόμο!
Όχι!
Εκεί!
Εκεί είναι η Αίγυπτος.
Κι έτσι γι' άλλη μια φορά, οι Ρωμαίοι πολεμούσαν μεταξύ τους.
Κι όπως είχε προβλέψει ο Αντώνιος...
...οι δυνάμεις του Οκταβιανού τους συνάντησαν...
...στο σημείο της απόβασης.
Στο Άκτιο, στην Ελλάδα.
Η μάχη ξεκινάει με την ανατολή του ήλιου.
Το σχέδιό σου είναι απλό και γενναίο. Στην ξηρά είναι καλό...
...αλλά στη θάλασσα είναι αμφισβητήσιμο.
Έχω έναν εχθρό με λίγα χερσαία στρατεύματα και λίγα πλοία.
Ας σκεφτεί αυτός τη σύνεση του σχεδίου του.
Εγώ έχω να διαλέξω, να τον καταστρέψω...
...βρεγμένο ή στεγνό. Διάλεξα βρεγμένο.
Καλύτερα να δώσεις αναφορά στην Κλεοπάτρα, Ευφράνορα.
Μπορείς να της εξηγήσεις...
...για ποιο λόγο απέτυχε το γενναίο απλοϊκό σχέδιό μου.
Όπως και να 'χει, απαλλάσσεσαι από τα καθήκοντά σου.
Αυτή τη δέσμευση των πλοίων και όλων μας...
...να πολεμήσουμε στη θάλασσα, πότε την αποφάσισες;
-Συγχώρεσέ με... -Δουλέψαμε σκληρά πολλούς μήνες.
Εκπαιδεύσαμε στρατό 200.000 ανδρών από 20 χώρες.
-Δε θα πάνε χαμένοι... -20.000 απ' αυτούς...
...θα φορτωθούν σαν τα πρόβατα, ξερνώντας τρομαγμένοι;
-Γιατί, κύριέ μου; -Επειδή έτσι αποφάσισα!
Το θεωρώ τιμή μου...
...να πολεμήσω δίπλα στον Αντώνιο. Οπουδήποτε, οποτεδήποτε.
Μίλησες σαν Ρωμαίος.
Θα πολεμήσεις στο πλευρό μου, στη θέση του Ρούφιου.
Ρούφιε, θα μείνεις με τη Μεγαλειοτάτη στο σκάφος της.
Όπως διατάζεις.
Κανίδιε, θα μείνεις με τις χερσαίες δυνάμεις...
...επευφημώντας απ' το λόφο, αν επιθυμείς.
-Όπως διατάζεις. -Ακριβώς.
Όπως διατάζω.
Μπορείτε να φύγετε.
Αντώνιε!
Τι συνέβη;
Σε μένα;
Γνώρισα εσένα.
Είδαμε το έμβλημα του Οκταβιανού;
-Τον χρυσό αετό. -Μέχρι το βράδυ, θα έχει μαδήσει.
Ας μάθει ο Οκταβιανός ότι ερχόμαστε!
Ας ακούσει ο εχθρός τη φωνή των λεγεώνων του Αντώνιου!
Έρχεται. Δώσε σήμα στο πλοίο του Καίσαρος.
Έχει το έμβλημά του;
Ν' ακολουθηθούν πιστά οι διαταγές μου.
Κι ας δώσει ο Θεός να μην έχει αλλάξει στρατηγική ο Αντώνιος.
Να'τος...
...το 'χει κάνει εκατοντάδες φορές στην ξηρά. Ίσια για το κέντρο.
Αν ήμαστε στην ξηρά, θα τον προστατεύαμε πλευρικά.
Δεν είμαστε, όμως!
Οι θέσεις να γνωστοποιούνται στον Ευφράνορα.
Μα ο Ευφράνωρ διοικεί...
Διοικούσε ξύλινα καραβάκια σε ζωγραφιστό ωκεανό...
...για να παρακολουθεί η βασίλισσα τον πόλεμο...
...στον οποίο ενέπλεξε τον Μάρκο Αντώνιο και 20.000 Ρωμαίους.
Όπως το είπε.
Ο Αντώνιος με σκάφη συνοδείας κινείται προς τον Οκταβιανό.
-Ήδη έσπασε το κέντρο. -Τον άφησαν να περάσει.
Ο κλοιός θα κλείσει πίσω του.
Όχι, αν τους κρατήσουμε εμείς.
Ο Αγρίππας θα τους τραβάει όλο και πιο πίσω απ' τον Αντώνιο...
...που κυνηγάει τον Οκταβιανό.
Τι πληροφορίες έχετε;
Ο Αντώνιος πέρασε ήδη το κέντρο των ρωμαϊκών γραμμών.
Έχει εισχωρήσει στον ρωμαϊκό στόλο, καταδιώκοντας τον Οκταβιανό.
Πιο γρήγορα! Πιο γρήγορα!
Ανέπτυξαν ταχύτητα. Έχουμε πολύ βάρος για να τους φτάσουμε.
Τότε, θα τους επιβραδύνουμε.
Ξεκινήστε τις βαλλίστρες. Ακοντιστές!
Σκοπεύσατε ψηλά. Καλύτερα από πάνω, παρά χαμηλά.
Βαλλίστρες. Ακόντια.
Βαλλίστρες!
Τα καράβια τους είναι ταχύτερα απ' τις αιγυπτιακές σκάφες μας.
Γιατί δεν απομακρύνεται ο Αγρίππας απ' τις βαλλίστρες του Αντώνιου;
Βαλλίστρες!
Κύριε μου!
Ο εχθρός χτυπήθηκε! Καταστράφηκε μια σειρά κουπιά!
Έστριψε!
Τον πετύχαμε!
Πορεία σύγκρουσης. Θα τον εμβολίσουμε, θα καταστραφεί!
Οκταβιανέ!
Ώρα να γίνεις Καίσαρ!
-Πού κρύβεται; -Ο Οκταβιανός δεν είναι στο πλοίο.
Τώρα θα κλείσουμε την παγίδα.
Θα χτυπήσουμε τον Αντώνιο με όλες τις δυνάμεις μας.
Δεν έχεις νέα απ' τον Αντώνιο;
Μα είπες ότι εμβόλισε το πλοίο του Οκταβιανού.
Ίσως εμβόλισε κάποιο πλοίο που έφερε το έμβλημα του Οκταβιανού.
Μα αν ήταν του Οκταβιανού, αν επέβαινε σ' αυτό...
Ακόμα κι αν βρει τον Οκταβιανό, ο Αντώνιος είναι σε κλοιό.
-Στείλε βοήθεια! -Δεν έχω κανέναν να στείλω.
Έσπασαν το σχηματισμό μας.
Απομόνωσαν τον Αντώνιο...
...τον πλησιάζουν σαν αγέλη σκύλων σε πληγωμένη αρκούδα.
-Το πλοίο του Αντώνιου; -Πάει.
-Και του Οκταβιανού; -Καίγεται αβοήθητο.
Θέλετε να πείτε, ναύαρχε...
...πως ο Αντώνιος είναι νεκρός;
Τι άνεμο έχουμε προς την Αίγυπτο;
Ευνοϊκό.
Σαλπάρουμε αμέσως.
Σηκώστε άγκυρα! Σαλπάρουμε για την Αίγυπτο!
Άρχοντα Κανίδιε!
Να θυμάστε πως μετά τη ναυμαχία του Ακτίου...
...με τον Οκταβιανό και τον Αντώνιο νεκρούς...
...είδατε τον "νικητή"...
...ν' αποπλέει μέσα στη χρυσή λέμβο της.
Φεύγει.
Η Κλεοπάτρα φεύγει!
Αφήνοντάς με!
Κύριέ μου.
Έχουμε βαριές απώλειες. Λίγος οπλισμός μάς έμεινε.
Οι άντρες χρειάζονται κάποιον να τους δώσει κουράγιο.
Οι ετοιμοθάνατοι σε φωνάζουν. Οι ζωντανοί σε χρειάζονται.
Δεν μπορείς να τους αφήσεις.
Άκουσέ με!
Βοήθεια!
Καίσαρα, νέα!
Η Κλεοπάτρα εγκαταλείπει τη μάχη! Ο Αντώνιος την ακολουθεί.
Πήραμε μια μεγάλη νίκη!
Σηκώστε τα κουπιά!
Η Μεγαλειοτάτη ανυπομονεί να σας δει. Θα έρθετε κάτω;
Αν θέλετε να μείνετε εδώ, θα έρθει σ' εσάς.
Να σας στείλω φαγητό; Κρασί;
Διαταγή της Μεγαλειοτάτης.
Φοβάται πως μπορεί...
...να κάνετε κακό στον εαυτό σας.
Σε παρακαλώ!
Ο Οκταβιανός πέρασε διαμέσου της Συρίας στην Αίγυπτο.
Το να βρεθεί εδώ, είναι ίσως θέμα λίγων εβδομάδων.
Υπάρχουν 2 πλήρεις Λεγεώνες εδώ στην Αλεξάνδρεια, πιστές ακόμη σε σένα.
Οι άνδρες και οι αξιωματικοί τους,
σε περιμένουν για να τους διοικήσεις.
Αν δεν μιλάς σε μένα, μίλησε τουλάχιστον στον Ρούφιο...
...ή σε όποιον άλλο διαλέξεις να το κάνεις.
Πες μόνο τι θες να γίνει και θα γίνει.
Είχες τόσο καιρό να με κοιτάξεις....
Μη γυρίζεις απ' την άλλη...
...ακόμη κι έτσι,
με τα μάτια σου να με κοιτάζουν με τόσο μίσος.
Να καίνε από μίσος για μένα.
Γιατί Αντώνιε; Γιατί;
Γιατί έφυγα;
Μου είπαν ότι ήσουν νεκρός!
Τι άλλο να έκανα;
Που θα μπορούσα να πάω μέσα σ' ένα κόσμο που εσύ να λείπεις,
εκτός από τον γιό μου τον Καισαρίωνα,
και την χώρα μου την Αίγυπτο;
Ήθελα να τους σώσω απ' τον Οκταβιανό.
Και συ θα απαιτούσες από μένα να φύγω!
Θα με διέταζες να το κάνω!
Πες μου ότι έτσι είναι!
Μου είπαν πως πέθανες.
Έχεις απόλυτο δίκιο.
Είμαι νεκρός.
Οι Λεγεώνες του κυρίου μου, Γάιου Ιούλιου Καίσαρα,
προελαύνουν χωρίς αντίσταση, με κατεύθυνση την Αλεξάνδρεια.
Γάιος Ιούλιος Καίσαρας;
Δηλαδή ο Οκταβιανός έκλεψε τώρα όλο το όνομα.
Ο κύριος μου θα ήθελε να γνωστοποιηθεί...
ότι δεν έχει πλέον έριδα με την βασίλισσα Κλεοπάτρα της Αιγύπτου.
Τότε πες του να πάρει τις Λεγεώνες του και να πάει σπίτι..
Με έστειλε να δηλώσω πως την εκλογή για πόλεμο ή ειρήνη μαζί του την αφήνει σ' εσάς.
Και ότι το μόνο που αυτός επιθυμεί, είναι ειρήνη.
Και ποιοί είναι οι όροι του για να υπάρξει ειρήνη;
Ένα μικρό δείγμα καλής θέλησης...
Μια χειρονομία. Ένα δείγμα καλής πίστης εκ μέρους της Βασίλισσας Κλεοπάτρας.
Τι θέλει επιτέλους ο Οκταβιανός;
Τον Μάρκο Αντώνιο.
Το..κεφάλι του Μάρκου Αντώνιου;
Πήγαινέ του αυτό, σαν απάντησή μου.
Αιγυπτιακή γενναιοδωρία.
Ο Οκταβιανός θα έχει έτσι, δυό κεφάλια στη τιμή του ενός.
Ή δύο..... ή κανένα.
Μου είπαν ότι κοιμάσαι εδώ.
Δεν κοιμάμαι.
Περνάς τη νύχτα τότε.
Δεν είμαι μόνος.
Ανταλλάσσουμε με τον γέρο τις αναμνήσεις μας.
Είναι σαν συγκάτοικος... στον τάφο.
Αν ήταν στη θέση σου, θα 'βρισκα εδώ τον Καίσαρα;
Κρυμμένο, τυλιγμένο στο σεληνόφωτο και τη μεμψιμοιρία;
Πάλι μεμψιμοιρία; Βρες νέες κατηγορίες!
Μέχρι τώρα οφείλονταν στο μεθύσι.
Τα λυπητερά σου τραγούδια για τον Αντώνιο.
Αξιοποίησε τον χρόνο σου σε διαπραγματεύσεις με τον Οκταβιανό.
Γιατί δεν έδωσες το κεφάλι μου; Δε θα 'ταν απώλεια!
Ο δεύτερος θάνατος δεν πονάει, λένε. Και για σένα, πλεονέκτημα.
Ευκαιρία για μια νέα συμμαχία με τη Ρώμη.
Δε θέλω συμμαχία με τη Ρώμη.
Τι θέλεις, λοιπόν;
Ήρθα για τον Μάρκο Αντώνιο.
Ότι έμεινε απ' το στρατό του, ο Ρούφιος, ο γιος μου κι εγώ...
...όλη η Αίγυπτος τον περιμένει.
Υπάρχει λίγος χρόνος.
Μάρκος Αντώνιος;
Δεν υπάρχει κανείς μ' αυτό το όνομα...
...ζωντανός.
Χρόνος για τι;
Να παρουσιαστεί ο Αντώνιος με αστραφτερή πανοπλία...
...μ' ένα σπαθί σε κάθε χέρι;
Αγρίππας! Οκταβιανός!
Χαρείτε! Ήρθε να σας σώσει ο Αντώνιος!
Ο Αντώνιος είπες;
Πέθανε στο Άκτιο...
...όταν το έβαλε στα πόδια.
Προσπάθησε να τρέξει στο νερό, αλλά δεν ήσουν εκεί να τον κρατήσεις!
Ο Ρούφιος, οι λεγεώνες μου περιμένουν.
Τι πράγμα;
Να με ρωτήσουν αυτό που κουβαλάνε στα μάτια τους...
...στις ψυχές τους, όπως κι εγώ;
Γιατί δεν είσαι νεκρός;
Πώς μπορείς να ζεις;
Γιατί δεν βρίσκεσαι στη βαθύτερη τρύπα της θάλασσας...
...χωρίς στάλα αίμα, συμφιλιωμένος μ' έναν αξιοπρεπή θάνατο;
Ζήτησες να σε συγχωρέσω που το 'βαλες στα πόδια.
Έκλαψες, είπες τις δικαιολογίες σου. Μάνα και βασίλισσα.
Εγώ πού να κλάψω; Κι από ποιον να ζητήσω να με συγχωρέσει;
Απ' τους χιλιάδες που δεν μπορούν πια να μ' ακούσουν;
Να πω κι εγώ τη δικαιολογία μου;
Να τους πω ότι αγάπησα;
Όταν σε είδα να φεύγεις, δεν έβλεπα τίποτα.
Δεν άκουγα, δεν ένιωθα τίποτα, μόνο τη φυγή σου.
Ούτε νεκρούς, ούτε Ρώμη, ούτε Αίγυπτο...
...ούτε νίκη, ούτε ήττα, τιμή, ατίμωση...
...μόνο πως η αγάπη μου έφευγε κι έπρεπε να την προλάβω.
Η αγάπη μου, η αφέντρα μου, με καλούσε.
Και σ' ακολούθησα.
Και μόνο τότε...
...κοίταξα πίσω μου...
...και είδα.
Πόσο δίκιο είχες!
"Έχε αφέντη σου οποιονδήποτε, οτιδήποτε...
...αλλά ποτέ τον έρωτα."
Πόσο λάθος!
Πόσο λάθος είχα κάνει!
Αντώνιε, η αγάπη που ακολούθησες βρίσκεται εδώ.
Με τίμημα μια αυτοκρατορία;
Χωρίς εσένα, Αντώνιε...
...δε θέλω να ζήσω σ' αυτόν τον κόσμο...
...πόσο μάλλον να κυριαρχήσω.
Επειδή για μένα...
...δε θα υπάρξει αγάπη πουθενά.
Θέλεις να πεθάνω μαζί σου; Θα το κάνω.
Ή θέλεις να ζήσω μαζί σου;
Ότι διαλέξεις εσύ.
Νομίζεις πως είναι πολύ αργά, αν διαλέξουμε να ζήσουμε;
Καλύτερα αργά...
...παρά ποτέ.
Αφέντρα μου, ανησυχητικά νέα απ' την πόλη.
Ο λαός φοβάται. Μερικοί εγκαταλείπουν τα σπίτια τους.
Τη νύχτα τοιχοκολλήθηκαν χιλιάδες ειδοποιητήρια.
Βρέθηκαν κολλημένα και στο παζάρι.
Ακόμα και ζωγραφισμένα πάνω σε ναούς.
Με την υπογραφή του Οκταβιανού Γάιου Ιούλιου Καίσαρος Αύγουστου...
...που υπόσχεται στο λαό ειρήνη αν παραδοθούν...
...αλλιώς, καταστροφή.
Έβαλα να τα ξεκολλήσουν όλα και διέταξα να εκτελεστεί...
...όποιος διαδίδει φήμες ότι οι άνδρες του Αντώνιου θα λιποτακτήσουν.
Και ποια θα 'ναι η ποινή αν οι φήμες αληθεύουν;
Πώς το ξέρεις;
Ξέρω τους Ρωμαίους.
Μόνο έναν αρχηγό δε θα εγκαταλείψουν ποτέ.
Τον λένε "Νίκη".
Κι όμως, άφησες τον Αντώνιο να φύγει, λες και...
Αν μπορούσες να δεις πόσο περήφανος ήταν...
...ατρόμητος...
...όπως παλιά.
Απελευθερώθηκαν όλες οι θεραπαινίδες μου; Έφυγαν;
Ναι. Ήθελαν να συγυρίσουν για τελευταία φορά.
Ας συγυρίσει μόνος του ο Οκταβιανός.
Ο αρχηγός της φρουράς και τρεις άντρες να παρουσιαστούν σε μένα...
...μεταμφιεσμένοι σε εμπόρους.
Θα συνοδεύσουν τον Καισαρίωνα έξω απ' την Αίγυπτο...
...προς το παρόν.
Κι εσύ;
Μεγαλειοτάτη, ξανασκέψου το.
Υπάρχουν δυο γρήγορα πλοία στο ανατολικό λιμάνι.
Θα με ανεβάσεις επάνω τυλιγμένη σε χαλί;
Όχι.
Δεν υπάρχουν πια Καίσαρες, για μένα τουλάχιστον.
-Τότε, έχεις σκοπό... -Να μείνω στην Αλεξάνδρεια.
Στο τελευταίο μέρος που θα έψαχνε κανείς.
Κυριολεκτικά στο τελευταίο.
Μεγαλειοτάτη, ποτέ δεν αμφισβήτησα τις αποφάσεις σου.
Μην αρχίσεις τώρα.
Άσε με να μείνω μαζί σου.
Θα με φροντίσουν η Σάρμιαν και η Άιρας.
Αν ο Αντώνιος...
Όταν επιστρέψει ο Αντώνιος...
...θα είσαι εδώ να του πεις πού θα με βρει...
...να τον περιμένω.
Μαζί θα κάνουμε...
...αυτό που θ' αποφασίσει.
Έγινα σαφής;
-Ναι, κυρά μου. -Ήθελες τίποτε άλλο;
Πάντα σ' αγαπούσα.
Και πάντα το ήξερα.
Η Ρώμη δεν ξανάδε τέτοιο στρατό. Έπρεπε να τα βάλουμε μ' όλη την Ασία.
Είναι απώλεια χρόνου να σφάζεις ότι απέμεινε απ' το στρατό του Αντώνιου.
Δεν θα υπάρξει σφαγή. Αμφιβάλλω αν θα υπάρξει καν αιματοχυσία.
Έχει άραγε κερδηθεί ποτέ μάχη χωρίς να δοθεί ούτε ένα χτύπημα;
Θα στο ξεκαθαρίσω άλλη μια φορά.
Θέλω τον Αντώνιο ζωντανό, θέλω κι εκείνη ζωντανή.
Πρέπει να πιαστεί ζωντανή.
Η δεύτερη είσοδος της Κλεοπάτρας στη Ρώμη...
...θα ξεπεράσει την πρώτη.
Το δαχτυλίδι που σου 'δωσε ο πατέρας σου.
Είναι δικό σου τώρα...
...κράτησέ το.
Φόρα το με περηφάνια και τιμή.
Φοβάμαι.
Ξέρω πως δε θα 'πρεπε.
Ποιος το λέει αυτό;
Όλοι οι βασιλιάδες...
...και ειδικά οι βασίλισσες, φοβούνται.
Απλώς καταφέρνουν να μην το δείχνουν.
Κάτι που δεν μπορούν να κάνουν οι κοινοί θνητοί.
Χαίρε, Αντώνιε!
-Πόσο κοντά είναι ο Οκταβιανός; -Πίσω απ' τη ράχη.
Όταν σκοτεινιάσει, θα φαίνονται οι φωτιές του.
Θα 'ναι ελκυστικό θέαμα για τα στρατεύματά μας.
Ακόμα και δελεαστικό.
Οι λεγεώνες του Αντώνιου ζεσταίνονται στη δική τους φωτιά.
Ναι.
Ένιωσα τη ζεστασιά καθώς περνούσα.
-Πόσες λεγεώνες έχει; -Είκοσι.
-Κι εμείς; -Δύο. Τη 12η και μία που...
Που φτιάχτηκε μ' ότι απέμεινε απ' τις άλλες.
Ο Καίσαρ κράτησε την Αλεξάνδρεια με δύο, θυμάμαι.
Πώς έχουν παραταχθεί, Ρούφιε;
Ιππικό αριστερά και δεξιά, πεζικό στο κέντρο.
Τρεις ελέφαντες για να πατήσουν μια μύγα!
Ο Οκταβιανός κι ο Αγρίππας έχουν τη στρατηγική ευφυΐα...
...δυο καλογραιών.
Θα σταθούμε σε έδαφος μαλακό για το ιππικό, ενάντια στο πεζικό τους.
Να σταθούμε; Για να μας πατήσουν; Όχι, ας σταθούν οι ελέφαντες.
Οι μύγες πετάνε και τσιμπάνε.
Με το πρώτο φως της μέρας...
...ενώ θα καίνε ακόμα οι φωτιές τους...
...θα επιτεθούμε.
Μέχρι το σούρουπο, οι πιστές μας λεγεώνες θα 'χουν αυξηθεί...
...και θα 'χουν γίνει πιο πιστές.
Καληνύχτα.
Ρούφιε, πες στους φρουρούς...
...να με ξυπνήσουν πριν να χαράξει.
Φυσικά.
Και, Ρούφιε...
...αν, για οποιοδήποτε λόγο, ξεχάσουν οι φρουροί...
...θα με ξυπνήσεις εσύ;
Θα σε ξυπνήσουν οι φρουροί.
-Κι αν δεν το κάνουν; -Θα το κάνω εγώ, μη φοβάσαι.
Ποτέ δε φοβάμαι.
Όχι πια.
Ρούφιε!
Πολεμήστε!
Γιατί δεν πολεμάτε;
Δεν υπάρχει κανείς να προσφέρει στον Αντώνιο...
...έναν αξιοπρεπή θάνατο;
Πριν από μένα...
...αυτό το είχε ένας άλλος Ρωμαίος, που σκοτώθηκε από Ρωμαίους.
Ένας άλλος...
...Καίσαρ.
Όχι.
Θα τον έχουμε.
Θα τους έχουμε και τους δυο μαζί.
Πού είναι εκείνη;
Πού είναι;
Η Μεγαλειοτάτη είπε να σας πω...
...ότι θα είναι στο τελευταίο μέρος που θα ψάξουν.
Κυριολεκτικά, στο τελευταίο μέρος.
Θα μπορούσε να περιμένει.
Για μια ακόμα φορά...
...η Κλεοπάτρα είναι άπιαστη...
...και πρέπει να τρέξω πίσω της.
Σ' όλη τη ζωή...
...και τώρα πέρα απ' αυτήν.
Μια γυναίκα, μια αγάπη!
Τίποτα δεν αλλάζει...
...μόνο η ζωή γίνεται θάνατος.
Θα με βοηθήσεις;
Βοήθησέ με να πεθάνω, Απολλόδωρε!
Θέλω!
Αλλά δεν μπορώ.
Πάντα ζήλευα τον Ρούφιο...
...για τα μακριά του χέρια.
Η ύστατη φυγομαχία:
Εγώ απ' τον εαυτό μου.
Πώς αλλιώς ν' αστοχήσω σ' αυτό που κυνηγούσα μια ζωή;
Θα μ' αποτελειώσεις τώρα;
Πού είναι το σπαθί μου; Σε ικετεύω, τέλειωσέ με.
Σ' άφησα να πιστέψεις πως η βασίλισσα είναι νεκρή.
Αλλά είναι ζωντανή στον τάφο της και σε περιμένει.
Με περιμένει η Κλεοπάτρα;
Ίσα που θα προλάβω...
...αν με βοηθήσεις.
Αν του δέναμε σφιχτά τα τραύματά του...
Θα του φέρει μόνο πόνο. Αφήστε τον να κοιμηθεί.
Να κοιμηθώ.
Θα έρθεις απόψε...
...για να μπορέσω να κοιμηθώ...
...τον ύπνο του θανάτου;
Τελικά συναντήθηκαν...
...οι εραστές.
Πάντα θα συναντιούνται.
Θα μείνεις μόνη σου.
Όχι για πολύ.
Σου υπόσχομαι.
Πάντα πίστευα ότι θα πέθαινα...
...τόσο καλά...
...όσο ταιριάζει σ' έναν στρατιώτη.
Ένα θάνατο άξιο σε στρατιώτη.
Έζησα όπως το θεωρούσα σωστό.
Αταίριαστα.
Σκέφτηκα πως θα επανόρθωνα πεθαίνοντας.
Περίμενα...
Περίμενα πολλά από μένα στο θάνατό μου...
...όπως και στη ζωή.
Με κρατάς;
Πιο κοντά παρά ποτέ.
Ακόμα πιο κοντά.
Μαζί θ' αποδείξουμε πως ο θάνατος...
...είναι μικρότερος απ' τον έρωτα.
Εσύ κι εγώ, θα...
Θα κάνουμε το θάνατο...
...τίποτα άλλο από ένα...
...τελευταίο...
...αγκάλιασμα.
Ένα φιλί...
...που θα μου πάρει την ανάσα.
Δεν υπήρξε ποτέ...
...τέτοια σιγή.
Γυρίστε τον.
Παράξενοι άνθρωποι. Δηλητήρια που μυρίζουν άρωμα.
Ανάλυσέ το. Δοκίμασέ το σ' έναν απ' τους τραυματισμένους βαριά.
Βρήκαν τη βασίλισσα Κλεοπάτρα.
Είναι κλεισμένη σ' ένα κτίριο, σ' έναν τάφο.
Γρήγορα.
Ο Μάρκος Αντώνιος είναι μαζί της, λένε. Είναι νεκρός.
-Τι; -Ο Αντώνιος είναι νεκρός.
Έτσι λέγεται κάτι τέτοιο;
Τόσο απλά;
Ο Μάρκος Αντώνιος είναι νεκρός.
Ο Αντώνιος είναι νεκρός.
Η σούπα είναι ζεστή. Η σούπα είναι κρύα.
Ο Αντώνιος είναι ζωντανός. Ο Αντώνιος είναι νεκρός.
Τρέμε από φόβο όταν ξεστομίζεις τέτοια λόγια...
...γιατί αν είναι ψέματα, ο Αντώνιος θα σου κόψει τη γλώσσα!
Κι αν είναι αλήθεια...
...θα καυχιέσαι ισόβια...
...ότι είχες την τιμή να πεις τ' όνομά του, έστω και στον θάνατο.
Ο θάνατος ενός τέτοιου άνδρα...
...πρέπει να βροντοφωνάζεται.
Να διαλαλείται.
Πρέπει ν' αντηχεί απ' τις γωνιές της οικουμένης.
Ο Αντώνιος είναι νεκρός!
Ο Μάρκος Αντώνιος της Ρώμης δεν ζει πια!
Δε χρειάζεται να σκύβεις μπροστά στον Καίσαρα.
Ποτέ δεν έσκυψα.
Αλλά αν ήταν εδώ, θα το 'κανα ευχαρίστως.
Εγώ είμαι ο Καίσαρ.
Αν σ' ευχαριστεί, Οκταβιανέ.
Κοίταξέ με.
Αν σ' ευχαριστεί.
Μετά από τόσον καιρό και από τόσα γεγονότα...
...είσαι ακόμα όμορφη, κατά κάποιο τρόπο.
Με κολακεύεις.
Το ενδιαφέρον μου είναι απρόσωπο. Αν έχεις σκοπό...
Τώρα κολακεύεις τον εαυτό σου.
Τελείωσε ο πόλεμος.
Η χώρα σου ολόκληρη είναι δική μου.
Θα σου επιτρέψω να κυβερνήσεις την Αίγυπτο ως ρωμαϊκή επαρχία.
Υπό έναν όρο. Πρώτα θα με συνοδεύσεις στη Ρώμη.
Δεμένη πίσω απ' το άρμα σου;
Κοίτα με!
Θα περίμεναν οι πολίτες της Ρώμης ώρες στον καυτό ήλιο...
...για να δουν το πτώμα μου να σέρνεται στο Φόρουμ;
Θα σε παρακολουθώ στενά.
Οκταβιανέ...
...όταν θα 'μαι έτοιμη να πεθάνω...
...θα πεθάνω.
Κι αν σου υποσχεθώ πως δε θα πάθεις τίποτα...
...κι ότι θα επιστρέψεις στην Αλεξάνδρεια;
Κοίτα με!
Τι άλλο μπορείς να ζητήσεις;
Δε μίλησες...
...για το γιο μου.
Τον γιο σου. Τον είχα ξεχάσει.
Πού είναι;
Ασφαλής.
Αν έρθω μαζί σου στη Ρώμη...
...θα επιτρέψεις στον γιο μου να κυβερνήσει την Αίγυπτο;
Κι οι γιοι του;
Κι οι δικοί τους γιοι;
Θα κάνω ότι μπορώ.
Έχω το λόγο σου...
...ως Ρωμαίος αυτοκράτορας και Θεός;
Ναι.
Πότε θέλεις να φύγουμε;
Το συντομότερο.
Προς το παρόν, είμαι κουρασμένη και θέλω να ξεκουραστώ.
Άφησέ με τώρα.
Έχω το λόγο σου...
...πως δε θα κάνεις κακό στον εαυτό σου;
Ορκίζομαι.
Στη ζωή του γιου μου.
Πρέπει να παραμείνουν οι φρουροί;
Ορκίστηκα...
...στο κάτω-κάτω...
...στη ζωή του γιου μου!
Και τώρα πρέπει να ετοιμαστώ.
Δεν έχουμε πολλά να κάνουμε.
Πρώτα, θέλω να φάω κάτι.
Κάτι να με κρατήσει στο δρόμο.
Μερικά φρούτα;
Φέρ'τα μου.
Σάρμιαν!
Εσύ τότε, Άιρας.
Ποτέ δεν ήσουν χωρίς εμάς.
Δεν μπορείς να μας αφήσεις πίσω.
Ίσως...
...να έχει αρκετό για όλες μας.
Φέρε μου μια πλάκα να γράψω.
Να πάτε το μήνυμα στον Οκταβιανό.
Τα λόγια πάνε χαμένα σε τέτοιον άνθρωπο.
Έχω χαραμίσει τόσα λόγια σε άντρες.
Λίγα ακόμα. Μια τελευταία αίτηση.
Θα στην κάνει, λες;
Μπορεί να μην το μάθω ποτέ.
Σ' αυτή την περίπτωση...
...νομίζω πως θα γίνει.
Θα σερβίρω εγώ τη Μεγαλειοτάτη, όπως πάντα.
Εγώ την σέρβιρα πάντα.
Θα περιμένετε κι οι δυο...
...να με ντύσετε για το ταξίδι μου.
Θα φορέσω...
Θέλω να είμαι σαν την πρώτη φορά που με είδε ο Αντώνιος.
Το χρυσό φουστάνι;
Πρέπει να καταλάβει αμέσως...
...ακόμα κι από μακριά...
...πως είμαι εγώ.
Αυτό θα είναι το τελευταίο καθήκον σας.
Δώστε το σ' έναν φύλακα για τον Οκταβιανό.
Αλλά αφού σιγουρευτείτε.
Και τώρα, ας δούμε αν τα σύκα είναι όπως πρέπει.
Λένε πως η γεύση τους είναι τσουχτερή...
...και το τέλος γρήγορο.
Πόσο παράξενα ξύπνια νιώθω!
Λες κι η ζωή μου ήταν μόνο ένα μεγάλο όνειρο.
Το όνειρο κάποιου άλλου.
Που τελείωσε επιτέλους.
Αλλά τώρα...
...θ' αρχίσει...
...ένα δικό μου όνειρο.
Που δε θα τελειώσει ποτέ.
Αντώνιε;
Αντώνιε, περίμενε.
Μήνυμα της Βασίλισσας προς τον Καίσαρα.
Διάβασέ το. Ότι ζητήσει θα της δοθεί μόλις φτάσει στη Ρώμη.
Θα το συζητάμε καθώς θα περπατάει δίπλα στο άρμα μου.
Τι είναι;
"Η μοναδική μου επιθυμία, για την οποία σε ικετεύω...
...είναι να ταφώ δίπλα στον Αντώνιο και να μείνω εκεί...
...μέχρι τη συντέλεια των πάντων."
Έγιναν όλα καλά για την κυρά σου;
Εξαιρετικά καλά.
Όπως ταιριάζει...
...στον τελευταίο από πάμπολλους ευγενείς...
...κυβερνήτες.
Και ρώτησε ο Ρωμαίος:
"Έγιναν όλα καλά για την κυρά σου;"
Κι η θεραπαινίς απάντησε:
"Εξαιρετικά καλά.
Όπως ταιριάζει στον τελευταίο...
...από πάμπολλους ευγενείς κυβερνήτες."